Wilders stelde een reeks retorische vragen aan de Kamer. “Wilt u in een land leven waar de islam de grootste religie is? Waar vrouwen en homo's meer dan nu worden onderdrukt? Waar de islamitische feestdagen de christelijke hebben verdrongen? Waar de islamitische scholen als paddenstoelen uit de grond schieten? Waar kritiek op de islam nog meer dan nu – daar heb ik zelf ervaring mee – tot geweld en doodsbedreigingen leidt?”

Hij noemde het “de laatste kans” om grenzen te stellen aan een religie die volgens hem niet verenigbaar is met de Nederlandse waarden. CU-Kamerlid Mirjam Bikker reageerde vervolgens. Zij kwam direct naar voren en stelde dat religie niet het probleem is, maar juist kan bijdragen aan verbinding in de samenleving. “Voor mij is religie geworteld zijn, en dat zorgt voor mededogen en betrokkenheid,” zei Bikker. Ze noemde geen religie bij naam en pleitte juist voor het beschermen van de godsdienstvrijheid.

Bikker benadrukte dat onverdraagzaamheid tegenover bepaalde religies moet worden bestreden, en verwees daarmee impliciet naar de toon van Wilders. Wilders hield voet bij stuk. Volgens hem is de Nederlandse samenleving gebouwd op een joods-christelijke traditie, waarin ruimte is voor vrijheden, maar niet voor wat hij noemt “een ideologie die homo's van daken wil gooien of vrouwen minderwaardig vindt.”

De PVV-voorman pleitte ervoor om niet alle religies als gelijkwaardig te behandelen. Hij beschouwt de islam niet als een geloof maar als een bedreiging voor de Nederlandse samenleving.