Vóór 2010 zou het onderzoeken van het politieke landschap en de komende verkiezingen in Hongarije een vervelende onderneming zijn geweest. Het land kwam niet regelmatig voor in artikelen in Politico, The Guardian of de New York Times, en de mainstream media negeerden Hongarije vrijwel volledig, en met goede reden. In tegenstelling tot nu was Hongarije geen strijdtoneel voor de toekomst van Europa en het Westen. EU-fondsen vloeiden naar de socialistische regering van Hongarije, en de regering volgde maar al te graag de agenda van Brussel. De Europese elite was tevreden en noemde Hongarije neerbuigend de “uitmuntende leerling” van de democratie, en de socialistische regering, onder leiding van de nu beruchte Ferenc Gyurcsány, was een nuttige marionet. De socialisten verkochten de Hongaren het verhaal dat het Westen Hongarije had geaccepteerd, terwijl ze op de achtergrond hun eigen corrupte zakelijke deals sloten. Dit veranderde echter allemaal met de electorale revolutie van Viktor Orbán in 2010.