De aanleiding ligt bij een radio-uitzending van PowNed, waarin documentairemaker Julie Ng te gast was. Het gesprek zou oorspronkelijk gaan over haar documentaire Meer dan babi pangang, maar draaide al snel om stereotypen over Chinees eten. Zo werd Ng geïntroduceerd met een Chinees muziekje en werden er onsmakelijke grappen gemaakt.

Ng diende een klacht in wegens racisme, stereotypering en vooroordelen. De kwestie kreeg snel veel aandacht. De Wild erkende later dat het interview “onder de maat” was en bood excuses aan. Tegelijk zei hij: „Het was niet goed, maar dat maakt mij geen racist.”

Bedreigingen en escalatie
De nasleep werd grimmiger. De Wild ontving haatreacties en doodsbedreigingen. Hij las een deel daarvan voor op de radio en zei dat ook zijn kinderen ermee werden geconfronteerd. „Daar ligt mijn grens”, verklaarde hij. Kort daarna verliet hij zijn eigen uitzending en werd bekend dat hij tijdelijk niet te horen zou zijn op NPO Radio 2.

Ook de makers van de documentaire namen verdere stappen. Zij dienden klachten in bij meerdere instanties, waaronder de NPO en het Commissariaat voor de Media. Daarnaast willen zij een bredere discussie over wat zij noemen “institutionele, systemische culturele bias” binnen de publieke omroep. Producent In-Soo Radstake stelt: „Omdat mensen die de geschiedenis niet kennen, racisme niet als zodanig herkennen.”

Debat over racisme en humor
De kwestie raakt aan een bredere discussie. Filosoof Jelle van Baardewijk wijst bij De Telegraaf erop dat het begrip racisme in de afgelopen jaren is verbreed. Niet alleen superioriteitsdenken, maar ook stereotyperende opmerkingen vallen daar steeds vaker onder.

Cultuurfilosoof Sebastien Valkenberg ziet dat het debat hierdoor sneller escaleert. Volgens hem ligt de nadruk steeds vaker op identiteit, wat het gesprek verhardt, vertelt hij bij De Telegraaf. „Deze nadruk op identiteit helpt de samenleving niet verder. Dat polariseert pas.”

Aan de andere kant wijzen betrokkenen zoals Rui-Jun Luong van Stichting Asian Raisins juist op een patroon. Zij zegt bij de Volkskrant: „We zijn meer dan alleen het eten” en stelt dat dit soort grappen al jarenlang terugkomen en zelden serieus worden genomen.

Politieke reactie van Léon de Jong
Voormalig PVV-Kamerlid Léon de Jong kiest een duidelijk standpunt en uit stevige kritiek op de ophef. Hij reageert op X: „Wat een kinderachtige, onzinnige en opgeklopte rel rondom Ruud de Wild zeg!”

Volgens De Jong is er geen sprake van een structureel probleem: „Onze samenleving heeft helemaal géén probleem met Nederlanders met Chinese roots. Als je een groep echt in de armen sluit maak je juist ook flauwe grappen over elkaar.”

Hij is kritisch op de rol van de klagers: „De lange tenen van elitaire, overgevoelige, “racisme!” roepende betweters Julie NG en Rui-Jun Luong doen de hardwerkende Chinese gemeenschap in Nederland juist géén goed.” Ook plaatst hij vraagtekens bij hun vertegenwoordiging: „Waarom zien die kwetsbare zieltjes dat niet in? Omdat ze overkomen alsof ze vooral in de knoop zitten met hun eigen onzekerheid en gevoel bij dit soort grappen.”

De Jong voegt daaraan toe: „Wat een hooghartige minachting voor de groep waar ze voor zeggen op te komen. Alsof Chinese Nederlanders van suiker zijn.”

Hij sluit af met een persoonlijke noot: „Maar goed. Wat kan mij het ook schelen. Het is etenstijd en ik heb trek. Deze kaaskop met pinda-roots gaat zo een loempia eten bij de Chinees om de hoek met “sambal bij?!”. Lekkel lekkel!”