De kwestie kwam naar buiten via een bericht over het Britse ministerie voor Werk en Pensioenen, het DWP. Daarin stond dat het ministerie meer geld is gaan uitkeren aan huishoudens met polygame huwelijken. Dat valt op, omdat het Britse debat over uitkeringen juist vaak draait om grenzen aan steun.

Telegraph-Columnist Michael Deacon is zeer kritisch op de werkwijze van het DWP. ‘Vergeet de beperking van de kinderbijslag tot twee kinderen. Het lijkt erop dat we niet eens een beperking tot één echtgenote hebben.’ Daarmee wordt gewezen op de vreemde situatie dat een systeem wel discussie kent over kinderen, maar ook ruimte laat voor extra echtgenotes in bepaalde migratiegevallen.

Polygame huwelijken uit het buitenland
De regeling geldt niet voor polygame huwelijken die in het Verenigd Koninkrijk worden gesloten. Zulke huwelijken zijn daar illegaal. Het gaat om mensen die eerder in een land trouwden waar polygamie wel is toegestaan.

Het gaat dan met name over immigranten uit landen in Afrika en het Midden-Oosten waar polygamie wel is toegestaan. In veel van die landen geldt een maximum aan het aantal vrouwen dat een man mag hebben. Vaak gaat het om vier vrouwen.

Kenia wordt genoemd als uitzondering. Daar werd in 2014 een wet aangenomen die mannen toestaat met zoveel vrouwen te trouwen als zij willen. Een woordvoerster van een Keniaanse vrouwenorganisatie zei daarover: ‘Wij zijn blij met de wet, omdat eindelijk alle huwelijken gelijk worden behandeld.’

Kritiek op het uitkeringssysteem
De kwestie zorgt voor nieuwe kritiek op de Britse verzorgingsstaat. De regels maken het mogelijk dat een huishoudvorm die in het Verenigd Koninkrijk zelf verboden is, toch gevolgen heeft voor uitkeringen. Voor critici raakt dit direct aan migratie, integratie en de vraag wie aanspraak mag maken op publiek geld.

De regeling geldt alleen in specifieke gevallen. Het moet gaan om huwelijken die legaal zijn gesloten in een land waar polygamie is toegestaan. Daarna moet het gezin legaal naar het Verenigd Koninkrijk zijn verhuisd.