De 8 blunders in het AIVD-rapport over extreemrechts

Wie door de AIVD 'rechts-extremistisch' wordt genoemd, heeft een probleem dat zich nauwelijks laat oplossen. Het oordeel is niet vooraf door een rechter getoetst, het onderliggende dossier blijft geheim en een weerwoord heeft zelden hetzelfde gewicht als het stempel van een inlichtingendienst. Juist daarom mag je verwachten dat zo'n rapport ijzersterk in elkaar zit. Het nieuwe rapport van de AIVD en de NCTV over rechts-extremisme blijkt bij nadere lezing echter op verrassend wankele fundamenten te rusten. De definities botsen met de eigen website, de dreiging wordt groter voorgesteld dan de eigen cijfers toelaten en wetenschappelijke bronnen zeggen het tegendeel van waarvoor ze worden aangehaald.
Het rapport, Achter de façade, verscheen afgelopen dinsdag. De centrale gedachte is dat rechts-extremisten hebben geleerd hun ideeën te verpakken in gematigde taal over cultuur en identiteit. Daardoor zouden zij „de afgelopen jaren vaker toegang” krijgen tot het publieke debat, demonstraties, universiteiten en politieke partijen. De diensten noemen dat 'strategische normalisering'.
























































