Sander Schimmelpenninck lag jarenlang onder vuur bij Mediacourant. De site publiceerde regelmatig over hem, vaak met suggestieve koppen en scherpe kritiek. Volgens Schimmelpenninck bevatten de artikelen “allerlei leugens” en waren ze “lasterlijk”.  Tegelijkertijd benadrukte Schimmelpenninck hoe groot de invloed van Mediacourant is. “Iedereen in Hilversum leest die stukjes, ook omdat ze leuk zijn geschreven”, zegt hij in gesprek met De Volkskrant.

In 2020 besloot hij het conflict niet langer te negeren. Samen met zijn vriend Jaap Reesema trok hij voor hun Zelfspodcast naar Almere, waar ze uitkwamen bij de woning van de oprichter van Mediacourant, Bob Willer. “Uiteindelijk belandden we in de tuin van een rijtjeshuis in Almere”, vertelt Schimmelpenninck. 

Kort daarna ontving hij een bericht van Willer met het verzoek te stoppen. De berichtgeving over Schimmelpenninck hield in één klap op. “Daarna heeft hij ons een bericht gestuurd of we er alsjeblieft mee op wilden houden. Zonder het uit te spreken hebben we het toen op een akkoordje gegooid. Hij heeft nooit meer iets over me geschreven.”

Intimidatie of afrekening
De gebeurtenissen roepen vragen op. Het bezoek aan iemands huis, gecombineerd met de impliciete dreiging dat persoonlijke gegevens publiek gemaakt zouden kunnen worden, kan worden gezien als een vorm van intimidatie. In juridische zin wordt dit in verband gebracht met doxing, het verspreiden van privégegevens met als doel iemand onder druk te zetten. Dat is in Nederland strafbaar.

De Telegraaf-journalist Wier Druk reageert daarom via X: 'Wow, dus Sander Schimmelpenninck heeft die gast van Mediacourant letterlijk tot zwijgen geïntimideerd door met doxen - is strafbaar - te dreigen.'

Objectief staat vast: de druk werkte. Na de confrontatie zweeg Mediacourant volledig over Schimmelpenninck. De balans is daardoor gekanteld. Waar de website jarenlang de toon zette met artikelen over hem, kreeg Schimmelpenninck uiteindelijk de overhand door middel van een actie buiten de openbaarheid.