Malik sprak op 13 december tijdens het zogenoemde Mass Non-Compliance Protest. Dat protest richtte zich tegen plannen voor digitale identificatie in het Verenigd Koninkrijk. Voor een relatief klein, maar betrokken publiek schetste Malik een somber toekomstbeeld. Hij benadrukte dat hij niet sprak als politicus of activist, maar als arts en burger.

“Digitale ID wordt verkocht als iets handigs,” zei hij. “Maar het gaat niet om veiligheid, niet om efficiëntie en ook niet om migratie. Het gaat om controle. Permanente controle.”

Geen vertrouwen in zelfbegrenzing van de staat
Een centraal punt in zijn toespraak was zijn wantrouwen tegenover de bereidheid van overheden om zichzelf te beperken. Malik verwees naar historische voorbeelden waarin grote maatschappelijke misstanden zelden tot echte gerechtigheid leidden. Volgens hem is het idee dat het systeem zichzelf corrigeert een illusie.

“We zullen nooit echte gerechtigheid zien voor de lockdowns, de censuur en de psychologische druk,” stelde hij. “Net zoals de grootste misdaden uit de geschiedenis zelden zijn bestraft.”

Volgens Malik houdt die verwachting mensen passief. Hoop op latere erkenning of herstel werkt verlammend. “Dat is geen bevrijding,” zei hij. “Dat is een mentaliteit van afhankelijkheid.”

Digitale ID als onderdeel van een groter geheel
Malik benadrukte herhaaldelijk dat digitale ID geen op zichzelf staande maatregel is. Hij beschreef een systeem waarin één digitale identiteit wordt gekoppeld aan een digitale portemonnee, programmeerbaar centraal bankgeld, medische dossiers, vaccinatiestatus, werk, reizen en toegang tot voorzieningen.

“Eén overheids-login leidt tot één gecentraliseerd accounto,” zei hij. “Die wordt gekoppeld aan banken, bedrijven en technologieplatforms. Voeg daar een sociaal kredietsysteem aan toe en je krijgt onbeperkte macht.”

Volgens Malik verdwijnt keuzevrijheid in zo’n model langzaam maar zeker. “Toestemming betekent niets meer wanneer weigeren onmogelijk wordt,” waarschuwde hij. “Als de computer nee zegt, is er niemand meer om aan te spreken.”

Van mens naar datapunt
In zijn toespraak sprak Malik over een fundamentele verschuiving. De mens verandert volgens hem van burger in datapunt. Gedrag wordt meetbaar, registreerbaar en uiteindelijk stuurbaar. Vrijheid verdwijnt niet in één klap, maar stap voor stap.

“Zo raak je vrijheid kwijt,” zei hij. “Eén token tegelijk. Eén moment van naleving tegelijk.”Hij noemde digitale ID “niet zomaar een app of database”, maar “de architectuur van onze onderwerping”.

Verzet als morele plicht
Toch was zijn boodschap niet alleen somber. Malik benadrukte dat verzet niet voortkomt uit wanhoop, maar uit overtuiging. Succes is volgens hem geen voorwaarde om weerstand te bieden. “We vechten niet omdat overwinning gegarandeerd is,” zei hij. “We vechten omdat weerstand tegen tirannie de enige juiste weg is.”

Hij omschreef de strijd rond digitale ID als meer dan politiek of technologisch. Volgens Malik gaat het om een innerlijke strijd. “Het belangrijkste slagveld ligt in onszelf,” stelde hij. “Om mens te blijven, wakker te blijven en trouw te blijven aan ons geweten.”

Aan het einde van zijn toespraak riep Malik het publiek op om niet te breken onder druk. Hij stelde dat systemen van dwang alleen kunnen bestaan zolang mensen meewerken.“Digitale tirannie stort in op het moment dat genoeg mensen weigeren te gehoorzamen,” zei hij. “Duisternis verliest wanneer mensen ervoor kiezen in het licht te blijven staan.”