Volgens het onderzoek, uitgevoerd door Michael Biggs en Ace North, ligt het aantal zaken waarin transgender personen als dader optreden hoger dan het aantal gevallen waarin zij slachtoffer zijn. In totaal werden 20 moorden geregistreerd waarbij een transgender persoon als verdachte of aangeklaagde werd aangemerkt. Daartegenover staan 11 gevallen waarin transgender personen slachtoffer waren.

Vergelijking met bredere groep
De onderzoekers baseren zich op gegevens van het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken en de Schotse overheid. In het onderzoek worden alleen personen meegeteld die officieel zijn aangeklaagd of vervolgd. Dat moet zorgen voor een consistente vergelijking over de hele periode.

Volgens de studie lijkt de verhouding tussen daders en slachtoffers binnen deze groep op die van mannen in het algemeen. Daarmee wijkt het patroon af van dat van vrouwen. De onderzoekers schrijven dat deze uitkomst niet past bij het gangbare beeld van een uitzonderlijk kwetsbare groep.

Media-aandacht onder de loep
Naast de cijfers kijkt het onderzoek ook naar berichtgeving in de media. Daarbij wordt onder meer BBC News genoemd. Volgens de onderzoekers kreeg elke transgender slachtoffer gemiddeld twaalf nieuwsartikelen. Voor transgender daders lag dat aantal op vier per zaak.

De onderzoekers spreken van een duidelijke scheefgroei. Zij stellen dat dit verschil statistisch significant is en bijdraagt aan een bepaald beeld in de publieke opinie.

Profiel van slachtoffers en daders
De studie geeft ook inzicht in de achtergrond van de zaken. Alle 11 slachtoffers waren trans vrouwen. Vier van hen waren actief in de prostitutie. In vrijwel alle gevallen waren de daders mannen. Volgens het onderzoek werd geen directe haat tegen transgender identiteit vastgesteld als hoofdmotief.

Een bekende zaak is die van Brianna Ghey. Zij werd gedood door twee minderjarigen. Uit het onderzoek blijkt dat het motief lag in de wens om te doden, niet primair in haar identiteit, hoewel er wel negatieve opmerkingen zijn gemaakt.

Bij de groep daders gaat het in de meeste gevallen om biologische mannen die zich identificeren als vrouw. De studie noemt ook incidenten binnen het gevangenissysteem, waaronder een geval waarbij een gedetineerde na een gendertransitie werd overgeplaatst naar een vrouwengevangenis en daar een medegevangene aanviel.

Geen duidelijke stijging over tijd
Opvallend is dat het aantal moorden in deze categorie over de afgelopen 25 jaar geen duidelijke stijging laat zien. Dit terwijl het aantal mensen dat zich als transgender identificeert in dezelfde periode is toegenomen.

Volgens de onderzoekers wijst dit erop dat de ontwikkeling van geweld niet automatisch meegroeit met de zichtbaarheid van de groep.

Discussie over beeldvorming
De studie benadrukt wat zij een 'een ongelijke aandacht in berichtgeving' noemt. Wanneer een slachtoffer transgender is, wordt dat vaak direct genoemd. Bij daders gebeurt dat volgens de onderzoekers minder vaak.

Zij stellen dat dit kan leiden tot een vertekend beeld. “Als er wordt gesproken over een epidemie in relatie tot slachtoffers, zou die term ook moeten worden toegepast op daders,” schrijven de onderzoekers.