Gordijn ligt naar eigen zeggen 'niet iedere nacht wakker van het klimaat'. Ze geniet zelfs van warme zomeravonden op het strand in Den Haag. Toch verandert haar stemming wanneer ze daarna op haar telefoon beelden van grote bosbranden ziet.

Kinderwens leidt tot vragen
De verslaggever denkt door haar leeftijd vaker na over de toekomst. Vooral haar kinderwens zorgt voor twijfel. ‘Op wat voor wereld zet ik straks, hopelijk, een kind? Een die steeds verder afbrandt, opdroogt en minder groen wordt? Of overdrijf ik, en moet ik er gewoon niet zo diep over nadenken?’

Om haar zorgen beter te begrijpen, neemt Gordijn contact op met neuropsycholoog Erik Scherder. Hij legt uit dat mensen moeite kunnen hebben met problemen waarvan de oplossing pas veel later zichtbaar wordt. Bij klimaatmaatregelen duurt het vaak lang voordat inspanningen resultaat opleveren.

Volgens Scherder hebben vooral jonge mensen het gevoel dat ze weinig invloed hebben op klimaatverandering. ‘Daarom denken vooral jongeren: ‘Huh, wat moet ik met klimaatverandering? Ik heb er geen grip op, ik kan het niet direct veranderen. Help!’’ Dat gebrek aan controle kan volgens hem leiden tot angst en piekeren.

Critici stellen dat een betere oplossing zou zijn om minder hysterisch met klimaatverandering om te gaan. Volgens hen kunnen voortdurende alarmberichten de angst en onzekerheid onder jongeren onnodig vergroten.