Met de maatregelen wil het kabinet ervoor zorgen dat goedkope huurwoningen terechtkomen bij huishoudens waarvoor de sociale huursector in de eerste plaats bedoeld is. Volgens de plannen gaat het om ongeveer 177.000 huishoudens die nu een sociale huurwoning bewonen en een relatief hoog inkomen hebben. Dat komt neer op circa 8 procent van alle sociale huurders.

De plannen werden in grote lijnen al aangekondigd bij de presentatie van de Miljoenennota. Inmiddels wordt duidelijker hoe minister Elanor Boekholt-O’Sullivan (D66) de aanpak wil vormgeven. De maatregelen moeten vanaf 2028 ingaan. Daarvoor moeten de plannen eerst verder worden uitgewerkt en door het parlementaire proces.

Het kabinet wil de huur sterker laten afhangen van het inkomen van de bewoners. Van scheefhuur wordt in de plannen gesproken bij een inkomen vanaf ongeveer 60.000 euro voor een eenpersoonshuishouden. Bij een huishouden met meerdere personen ligt die grens rond 69.000 euro.

Niet iedereen boven die inkomensgrens krijgt automatisch de maximale verhoging. De zwaarste verhoging is bedoeld voor huishoudens met een gezamenlijk inkomen boven 93.500 euro. Voor hen kan de jaarlijkse huurverhoging oplopen tot 1.200 euro. Omgerekend gaat het om maximaal 100 euro extra huur per maand.

Het kabinet kiest daarmee voor een financiële prikkel om het verschil tussen goedkope sociale huur en de draagkracht van huishoudens met hogere inkomens kleiner te maken. Tegelijkertijd speelt de grote schaarste aan betaalbare woningen een rol. Sociale huurwoningen zijn gewild en wachtlijsten zijn op veel plaatsen lang. Het kabinet wil daarom voorkomen dat huishoudens met een relatief hoog inkomen langdurig profiteren van lage huren, terwijl mensen met lagere inkomens wachten op een woning.