De discussie gaat over zogenoemde oude bosgronden. Dat zijn kleine natuurgebieden met een provinciale beschermde status. Volgens Zoet is een groot deel daarvan niet bijzonder genoeg om beschermd te blijven. Van de in totaal 2300 hectare zou 1700 hectare zijn status kunnen verliezen. Daardoor ontstaat ruimte voor woningen, kazernes en technische voorzieningen.

Bescherming onder druk
Volgens een extern rapport waar de ambtenaren waarde aan hechten verdient juist minimaal 65 procent van de bosgroeiplaatsen bescherming. Dat rapport speelde een belangrijke rol in het interne debat rondom de kwestie. Vooral op de afdeling Vergunningverlening, Toezicht en Handhaving zorgde het voor grote spanning. Medewerkers wijzen erop dat natuurwaarden structureel te laag worden ingeschat. Zoet stelt daarentegen dat deze conclusie onterecht is.

Het rapport werd aanvankelijk niet gedeeld met Provinciale Staten. GroenLinks-Statenlid Sylvia van Amerongen hoorde er later alsnog van en vroeg het op. Eerst kreeg zij een grotendeels zwartgelakte versie, daarna het volledige document. Zij zei hierover: ‘Die had ik meteen moeten krijgen.’

De Provinciale Staten moeten woensdag een besluit nemen over het voorstel. De kwestie sleept al meer dan een jaar en heeft het vertrouwen tussen bestuur en ambtenaren onder druk gezet.

Criteria aangepast naar wens
Uit mailwisselingen blijkt dat de gedeputeerde ontevreden was over de uitkomst van het rapport en de uitleg door ambtenaren. In zijn ogen bleef er te veel bos beschermd, waardoor te weinig bouwlocaties overbleven. Daarom kregen medewerkers de opdracht om nieuwe criteria op te stellen.

Ambtenaren weigerden dat aanvankelijk. Zij waren ervan overtuigd dat een groot deel van de gebieden bescherming verdient. Toen zij niet meegingen in die lijn, liep het conflict verder op. Een inmiddels vertrokken ambtenaar zegt: ‘Wat men wil, kan helemaal niet.’

Uiteindelijk zijn er toch soepelere normen gekomen. Zo moet een bosje nu minimaal 1 hectare groot zijn om als bijzonder te gelden. De provincie erkent dat ook kleinere bosjes waardevol kunnen zijn. Toch zijn er volgens het bestuur duidelijke grenzen nodig om veel gebieden hun beschermde status te laten verliezen.

Een woordvoerder van gedeputeerde Zoet zegt tegenover De Stentor dat er niet bewust een rapport is achtergehouden. ‘Aanvankelijk is de inschatting gemaakt dat dit document niet nodig zou zijn voor besluitvorming.’ Over het vertrek van ambtenaren wil hij geen inhoudelijke reactie geven.