Ik betrap mezelf er soms op dat ik gewoon doorga met iets waar ik al zoveel tijd, geld en moeite in heb gestoken, ook al is inmiddels duidelijk dat ik er eigenlijk beter mee kan stoppen. Dat gevoel kent u vast wel, dat stemmetje in uw hoofd dat tegen u zegt: ‘Stoppen zou betekenen dat al die moeite voor niets is geweest.’ Hiervoor bestaat zelfs een officiële term, de ‘sunk cost fallacy’, en precies dit patroon zien we al jaren in het Nederlandse overheidsbeleid, vooral bij linkse idealen. Onze politici hebben miljarden euro’s aan belastinggeld, decennia aan beloftes en een steeds maar groter groeiend moreel superioriteitsgevoel geïnvesteerd in drie grote idealen: een multiculturele samenleving, een royaal en humaan asielbeleid, en de grootschalige klimaattransitie.