Wie regeert Nederland: de kiezer of het systeem?

Nederland noemt zichzelf graag een volwassen democratie. Verkiezingen, coalitievorming, regeerakkoorden — het hele ritueel klopt. Maar daarachter schuilt een ongemakkelijke werkelijkheid: verkiezingen veranderen gezichten, maar niet altijd de koers.
En dat gebeurt niet incidenteel; het is een systeemprobleem. In Frankrijk klinkt momenteel stevige kritiek op Emmanuel Macron. Hij zou, in aanloop naar het einde van zijn termijn, vertrouwelingen benoemen op sleutelposities om zijn invloed veilig te stellen. Juridisch mag het, maar politiek schuurt het. Want wat blijft er over van een verkiezingsuitslag als de macht al is vastgelegd vóórdat de kiezer spreekt?



















































