Waarom wordt er over euro-obligaties gesproken?
Europa dreigt zijn concurrentiepositie in de wereld, en daarmee zijn welvaart, te verliezen. Dat is de conclusie uit het rapport van de voormalige Italiaanse premier Mario Draghi, dat hij in opdracht van de Europese Unie schreef over de economische staat van Europa.

Een van de oplossingen die vaak wordt aangedragen, is om de economieën van de Europese lidstaten nog verder met elkaar te verbinden. Twee van de mogelijke oplossingen die worden voorgesteld zijn het creëren van één kapitaalmarkt in Europa. Sommige partijen, waaronder Volt, zijn hier voorstander van en willen nog een stap verder gaan.

Volt pleit voor de creatie van zogenaamde Europese obligaties. Dit houdt in dat de Europese Unie obligaties kan uitgeven die als schuld kunnen worden verkocht. Hierdoor kan de Europese Unie schulden maken en daarmee op korte termijn extra geld uitgeven. Dit betekent echter dat er extra schulden worden gemaakt waarvoor de Europese lidstaten, en dus de burgers in die lidstaten, garant staan.

Omtzigt waarschuwt dat het maken van deze obligaties, in het Engels ook wel eurobonds genoemd, toekomstige generaties met hoge schulden kan opzadelen: "Hoe denkt Volt om te gaan met het feit dat als je eurobonds nu uitgeeft, dat de generaties van de toekomst waarvoor Volt toch denkt te staan, over zeg 10 of 15 jaar al die uitgaven moeten terugbetalen met rente? Waarom kiest Volt ervoor om de toekomstige generaties op te schepen met de kosten van de huidige defensie-uitgaven of klimaatuitgaven die zij noodzakelijk acht?"

Dassen vindt dat de risico's van bijvoorbeeld klimaatverandering juist op de lange termijn voor meer kosten zullen zorgen: "Weet u, voorzitter, Volt kijkt daarnaar omdat we die problemen niet op toekomstige generaties willen afwenden. Als je het nou hebt over klimaat, dan is het als we het nu aanpakken, dat de kosten om het aan te pakken alleen maar lager worden. Hoe langer we het voor ons uitschuiven, hoe groter die kosten worden. Dat is precies wat deze coalitie en dit kabinet doet. Te weinig maatregelen nemen om het klimaat daadwerkelijk aan te pakken. Dat zorgt er dus voor dat de kosten voor de toekomstige generatie alleen maar groter worden."

Omtzigt vindt dit echter naïef van Dassen en waarschuwt dat dit eerder, bijvoorbeeld bij het coronaherstelfonds, fout is gegaan: "Dit is echt ultiem wensdenken. We hebben nu één poging gehad met een coronaherstelfonds. We hebben nog nooit zulke kritische rapporten gezien als die van de Europese Rekenkamer over het coronaherstelfonds waar iedereen voor was. Er kwam een Europese subsidie, er werden op zich weinig dingen opgelost, maar de schulden werden wel alvast doorgeschoven naar de volgende generatie."