De jaarlijkse buurtbarbecue van een wijk aan de rand van Aalten gaat dit jaar niet door. Niet vanwege het weer, maar vanwege meningsverschillen over het mogelijke azc. “De verdeeldheid is te groot geworden,” zegt Hans te Lindert, rector van middelbare school Schaersvoorde en oud-wethouder. Hij woont aan de looproute tussen het beoogde azc-terrein en het dorpscentrum.

“Binnen school kunnen we hierover praten zonder dat het relaties beschadigt,” vertelt hij. “Maar het is pijnlijk om te zien hoe volwassenen met elkaar omgaan. Onze kinderen zien dat ook. Willen we dat zij straks net zo tegenover elkaar komen te staan als wij nu?” 

Ook René Gerrits merkt de spanningen. Hij was betrokken bij protestacties tegen het azc, waaronder de omgekeerde vlaggen langs de Singelweg. “Ik stond met mijn kop in de krant. Sommige mensen zagen mij als het gezicht van het protest,” vertelt hij. “Daarom word ik nu niet meer gegroet op straat. Hoofden draaien weg. Vreselijk vind ik dat.” Gerrits benadrukt dat iedereen een mening mag hebben, maar dat het fatsoen moet blijven. “Ik groet iedereen. Ik ben tegen het azc, maar dat betekent niet dat we elkaar hoeven te haten.”

Burgemeester Anton Stapelkamp probeert de spanningen in de gemeente te dempen. Hij heeft zich in het lokale huis-aan-huisblad meermaals uitgesproken voor verdraagzaamheid. “De tegenstander in het debat mag niet je vijand worden,” zegt hij. Tegelijkertijd voelt hij dat zijn rol onder druk staat.

“Veel tegenstanders zien mij als voorstander van het azc. Alles wat ik zeg, wordt gewogen,” aldus Stapelkamp. “Toch wil ik boven de partijen blijven staan. We zijn meer dan onze mening. Samenleven doe je niet alleen.”

Hoewel het besluit over het azc bij de politiek ligt, is veiligheid wel het domein van de burgemeester. En daarover maken veel inwoners zich zorgen. “Ik kan veiligheid niet garanderen,” zegt Stapelkamp. “Maar ik zal er alles aan doen om die op niveau te houden. Daar mag men mij op aanspreken.”