Met dit systeem zouden werkvergunningen en huurcontracten gecontroleerd kunnen worden. Het moet een centraal toegangspunt worden voor overheidsdiensten. Minister van Technologie Liz Kendall zei dat het een ‘echt voordeel’ zou zijn als mensen één ID voor alle diensten konden gebruiken. Premier Keir Starmer zelf noemde digitale ID’s een middel dat een ‘belangrijke rol’ kan spelen bij het bestrijden van illegale migratie.

Strenger beleid en controle
Labour-politica Yvette Cooper kondigde begin juni aan dat zij een nieuw digitaal identificatieproces wil om ‘uit te zoeken wie legaal in Groot-Brittannië verblijft’. Volgens haar zouden e-visahouders strengere controles moeten ondergaan, terwijl illegalen geen documenten kunnen tonen.

Tegenstanders noemen het plan ‘Orwelliaans’. Burgerrechtenactivist Alan Miller waarschuwde: ‘Het idee dat we een discriminerende tweedeling in de samenleving krijgen, waar beveiligers mensen om hun meest gevoelige informatie vragen, gaat gewoon te ver.’

Kritiek groeit
Op 3 september legde de regering opnieuw de nadruk op illegale migratie als reden voor het invoeren van ID-kaarten, meldt The Telegraph. Maar intussen bleef een vertrek uit het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat deportaties juist zou vergemakkelijken, onbespreekbaar voor Starmer. Volgens critici is migratie slechts een rookgordijn om burgers aan een digitaal controlesysteem te onderwerpen.

De organisatie Big Brother Watch reageerde bezorgd: ‘We wandelen in onze slaap een dystopische nachtmerrie binnen waar de hele bevolking langs talloze digitale controlepunten moet om een normaal leven te kunnen leiden.’

Politieke verdeeldheid
Ook uit de oppositie klinkt harde kritiek. Schaduwminister van Binnenlandse Zaken Chris Philp zei in de Daily Mail: ‘Ze grijpen naar ID-kaarten in blinde paniek omdat ze de controle over onze grenzen zijn kwijtgeraakt.’

Reformparlementariër Lee Anderson noemde Starmer tegenover Daily Mail ‘de slechtste premier in de geschiedenis van ons land’ en voegde toe: ‘Digitale ID-kaarten zullen niets bereiken behalve de staat de mogelijkheid geven om fatsoenlijke Britse burgers te bespioneren.’

Zelfs binnen Labour groeit de weerstand. Enkele partijgenoten spraken van een ‘complete, dystopische ramp’. De mislukte poging in 2005 om verplichte ID-kaarten in te voeren hangt nog altijd boven de partij.