Tweehonderd kilometer hardlopen is al een prestatie van formaat. Doe het in het donker, en het wordt bijna onvoorstelbaar. Toch is dat precies het plan. Op 29 en 30 augustus 2026 lopen Björn van Loon en Lowie van Eck de legendarische Friese route uit, geblinddoekt, zonder onderweg te slapen.

Honderd kilometer per dag, twee dagen achter elkaar. "Non-stop in principe", vertelt Van Eck aan NieuwRechts. "Het is niet zo dat we de nacht gaan slapen. We gaan gewoon de nacht door." Ze wisselen elkaar niet af. Ze lopen allebei de hele afstand. Samen leggen ze dus zo'n 400 kilometer af.

Niet het lopen is het zwaarst
Beide mannen hebben al veel ervaring als duurlopers: een gewone marathon is voor hen geen probleem. Zelf legde Van Eck al eens 110 kilometer af in één keer. Toch is deze tocht wel andere koek: zelfs doorgewinterde ultralopers haken af bij het idee. "Ze zeggen: wat jullie gaan doen met zo'n blinddoek, dat zou ik echt nooit van mijn leven doen," vertelt Van Eck.

Om de loop in goede banen te leiden, staat er een heel team omheen. Beide lopers hebben eigen begeleiders, buddy's die met een touw aan hen vastzitten en de weg wijzen. Alleen tijdens de pauzes mogen de blinddoeken af. "Dan kunnen wij contact hebben met meerenners en buddy's," vertelt Van Eck. De loop blijft loeizwaar: niet alleen de fysieke inspanning, maar ook 32 uur wakker blijven.

De echte reden loopt in de klas
Achter de blinddoek zit een persoonlijk verhaal. Voor Van Loon is dat zijn dochter Maja (9), die blind werd geboren. Zij is de aanleiding voor het hele initiatief, dat de naam OOG voor Maja draagt en onder de vlag van het Oogfonds valt.

Voor Van Eck ligt de drijfveer in zijn werk. Hij is leerkrachtondersteuner bij Bartiméus, een school voor blinde en slechtziende kinderen. Zelf ziet hij nog maar zo'n 6 procent. In zijn klas zitten leerlingen met een erfelijke oogziekte, en sommigen zien tijdens hun schooltijd hun zicht verder achteruitgaan.

"Mensen denken altijd dat het heel erg is om blind of slechtziend te zijn", zegt Van Eck. "Maar je weet wat je hebt. Je weet niet wat je in de toekomst hebt." Dat is volgens hem het punt dat de meeste mensen missen. Je leert leven met wat je hebt. Maar zodra je zicht verder wegzakt, moet je steeds opnieuw een nieuwe werkelijkheid accepteren.

Voor hemzelf en veel van zijn leerlingen komt hulp waarschijnlijk te laat, zegt hij eerlijk. Daarom kijkt hij vooruit. "Het zou mooi zijn dat de volgende generatie kinderen, die over tien, twintig, dertig jaar geboren worden, in een wereld leeft waarin de wetenschap dit kan afremmen. Dat is waarvoor wij strijden."

Het geld gaat naar één man
De opbrengst gaat naar het onderzoek van prof. dr. Camiel Boon, oogarts en hoogleraar Oogheelkunde in het Amsterdam UMC. Hij werkt aan innovatieve behandelingen zoals gentherapie voor erfelijke oogziekten. Op de teller van de actie staat inmiddels ruim tienduizend euro. Vrijwel het hele bedrag gaat naar het onderzoek; alleen een klein afdrachtpercentage voor onkosten gaat eraf.

Waarom juist de Elfstedenroute? Volgens Van Eck is er in Nederland geen route die zich beter leent. "Er is geen enkele route die zo in het nationale geheugen geprent staat als de Elfstedentocht." Dat iconische imago trekt meteen aandacht naar het doel. "Als mensen horen dat we dit gaan doen, is de gedachte gelijk: kan dit wel?"

Ren mee, ook geblinddoekt
Van Eck en Van Loon willen dat de actie gaat leven, en dat lukt. Steeds meer gezinnen doen mee, vaak mensen die zelf een kind met een oogziekte hebben. Wie wil, kan een of meer blokken van 4 tot 15 kilometer meelopen. Om de tien kilometer staat een post om de lopers te verzorgen. Meerennen kan zelfs geblinddoekt, om te ervaren hoe het is om iemand naast je volledig te moeten vertrouwen.

Van Eck krijgt buiten dit avontuur steeds meer aandacht voor zijn verhaal. Zo staat hij deze maand in Runner's World met een uitgebreid interview over hardlopen met een visuele beperking. Zijn boodschap daar sluit naadloos aan op de Elfstedenactie: mensen kunnen vaak meer dan ze denken, en de grens ligt meestal verder weg dan verwacht.