“Aanstaande zondag demonstreren een aantal Nederlandse Joden tegen de plannen van de democratisch gekozen regering van Israël inzake de indeling van hun Trias Politica. Dat doen zij op het Jonas Daniel Meijerplein in Amsterdam. De buurt en de plaats vanwaar tienduizenden van onze Joodse landgenoten de vernietiging zijn ingedreven. Een buurt die nu, zo’n 80 jaar later, bijna volledig uit niet-westerse allochtonen bestaat. Velen daarvan zullen veel sympathie hebben voor verstokte salonsocialisten als Frits Barend, Anet Bleich en Ronny Naftaniel als die zich zondag op het podium hijsen om Israël af te fakkelen.
‘Zijn ze bang dat als ze Israël niet bekritiseren ze zullen worden gecanceld?’
Waarom hebben ze geen demonstratie georganiseerd tegen de islamitische regimes in het Midden-Oosten die hun eigen volk onderdrukken en geïnspireerd door de barbaarse profeet Mohammed het joodse volk bij voorkeur morgen vanuit Tel Aviv de Middellandse Zee indrijven?
Waar komt toch bij zoveel Nederlandse Joden die stuitende, naar zelfhaat riekende, behoefte vandaan? Is het uit verbeten schuldgevoel? Dat niet zij maar anderen dat prachtige land Israël opbouwen. Of zijn ze bang dat als ze Israël niet voldoende bekritiseren ze zullen worden gecanceld? Of hebben ze de valse illusie zo sympathie te krijgen als de jodenhaters vroeg of laat bij hen voor de deur staan: “Maar ik was toch in Amsterdam bij de demonstratie tegen Israël?”.
In Israël zelf worden ook demonstraties tegen de voornemens van de Israëlische regering georganiseerd. Een teken en hét bewijs van een volwassen democratie en goed werkend maatschappelijke middenveld.
‘Het Israëlische volk beslist in de Joodse Staat Israël wat er gebeuren moet’
Maar de demonstratie van een groep Nederlandse Joden aanstaande zondag tegen Israël heeft daar niks mee te maken. Deze Joden wonen niet in Israël. Zij betalen daar geen belasting. Zij bouwen dat land niet op. Zij en hun kinderen verdedigen dat land niet, hoeven er niet in militaire dienst, en betalen de prijs niet van de immer aanhoudende islamitische veroveringsagressie. Hun dochters worden niet opgeblazen door moslimterroristen. Zij profiteren hier in Nederland van de westerse vrijheden en verworvenheden en laten hun broeders en zusters in Israël de hete kastanjes uit het vuur halen. Maar ze gaan wel op een regenachtige zondagmiddag in Amsterdam demonstreren tegen de Israëlische politiek. De deugneuzen.
Wij staan staan wél onvoorwaardelijk achter iedere democratisch gekozen regering van Israël. Want het Israëlische volk beslist in de Joodse Staat Israël wat er gebeuren moet. Zo gaat dat in een democratie. Geen eenzijdig links schuldgevoel noch progressieve zelfhaat moeten leidend zijn in de beoordeling van Israël. Maar juist respect voor het enige democratische licht in een regio van diepdonker islamitisch totalitarisme, onderdrukking en geweld.
‘Laten we vriendschap tonen’
Wij zullen als Nederlandse parlementariërs wél altijd alles binnen onze mogelijkheden doen om Israël de sterke onafhankelijke en democratische Joodse Staat te laten blijven die zij nu al is.
Israël heeft al vijanden genoeg. Laten we vriendschap tonen.”
Gidi Markuszower en Geert Wilders, auteurs zijn lid respectievelijk voorzitter van de Tweede Kamerfractie PVV
