Ook taboe: westerse namen voor islamitische kinderen
Eigenlijk is het geen nieuws: radicale figuren die niet zelden al generaties in ons mooie. vrije westerse land wonen en optimaal profiteren van onze kansen en voorzieningen, die desondanks toch een dusdanige afkeer van onze cultuur en tradities hebben dat de nuchtere beschouwer denkt, joh, het hoeft niet he? Een enkeltje Teheran of Doha en voila, uw leven in een conservatief-islamitische samenleving is een feit, en veel plezier ermee. Maargoed, het doel is natuurlijk om door middel van een uitgebalanceerde mix van drammen, dreigen, slachtofferschap, nog meer drammen, een snufje geweld en terreur, zoetgevooisde pr en vooral oeverloos drammen langzamerhand de wereld zo veel mogelijk te islamiseren.
Dat gaat meestal in het geniep en via zachte ondermijning, zoals het gaslighten dat de hoofddoek een symbool van vrije keuze voor vrouwen zou zijn en dat bezwaar tegen deze textielgevangenis niets minder is dan islamofoob totaalracisme. Want de beschuldiging van racisme is in ons verlichte Westen dé manier om het paard van Troje genaamd Hypertolerantie door de stadspoorten te krijgen, met in de buik van het dier puur islamisme. In dat kader lijkt het op het eerste gezicht opvallend dat ene Ibrahim Sbaa, docent islamitische geschiedenis. openlijk het offensief kiest in een bericht op Facebook. Ik citeer uit de Telegraaf, die deze haatspraak terecht onder de aandacht bracht:
