Argentinië kampte bij de aantreding van Milei met een inflatie van rond de 300 procent. In minder dan twee jaar tijd is die volgens Hoogduin fors gedaald en zijn de economische vooruitzichten verbeterd. Ook de armoede is afgenomen en de reële inkomens zijn gestegen.

Een belangrijk onderdeel van de Argentijnse aanpak is het rigoureus terugbrengen van de omvang van de overheid. Hoogduin wijst op de ingrepen die Milei heeft doorgevoerd: de overheidsuitgaven zijn met vijf procent van het bbp verlaagd, wat in Nederlandse verhoudingen neer zou komen op ongeveer 60 miljard euro. Het aantal ministeries is verminderd van achttien naar acht. Daarnaast zijn negentien belastingen afgeschaft en is een vijfde van alle Argentijnse wet- en regelgeving geschrapt of aangepast. Volgens Hoogduin toont Argentinië aan dat het mogelijk is de overheid substantieel te verkleinen, ook als de politieke en bestuurlijke weerstanden groot zijn. Hij wijst erop dat Nederland al jaren moeite heeft om vergelijkbare stappen te zetten. Het huidige kabinet wilde het aantal rijksambtenaren met 22 procent verminderen, maar dat is niet gelukt. "Er zijn uiteindelijk alleen maar ambtenaren bijgekomen", stelde hij vast.

Hoogduin ziet daarnaast een belangrijke les in het Argentijnse deregulatieprogramma. Europa produceert volgens hem een overdaad aan regelgeving, en Nederland ondervindt daarvan direct gevolgen. Hij noemt de 14.000 wetten die door de Europese Commissie zijn ingediend als voorbeeld van die regelgroei.

Minister van Economische Zaken Vincent Karremans zette onlangs een eerste stap door een programma te ondertekenen om 500 Nederlandse wetten te schrappen. Hoogduin vindt dat positief, maar volgens hem is een grotere en meer structurele operatie nodig. De econoom ziet ook een cultureel-politiek verschil dat volgens hem bepalend is voor het slagen van hervormingen. In Nederland zouden veel ingrepen stranden door langdurig overleg en een sterke rol van ambtenaren. Hij vergelijkt dit met Argentinië, waar het hervormingsprogramma zo is opgezet dat polderen geen grote rol speelt. Volgens Hoogduin is juist dat ontbreken van langdurige onderhandelingen een voorwaarde geweest om de maatregelen door te voeren.