Dibi uit stevige kritiek op het beleid rond zwartrijden. ‘Dat jagen op arme mensen, die controles en die poortjes. Waarom is dat nodig?’ Volgens hem kost het systeem bovendien veel geld. Volgens Dibi kost de handhaving en poortjes 365 miljoen euro en zou dit anders besteed kunnen worden.

Hij wijst ook op wat hij zelf ziet tijdens controles. ‘Ik zit wel eens in de metro wanneer die controllers er zijn.’ Volgens Dibi is het duidelijk wie er worden aangepakt. ‘Sorry, maar dan zie je wie er gepakt worden. Dat zijn vaak jongeren.’

Keuzes tussen kosten en dagelijks leven
Volgens Dibi gaat het vaak om mensen die niet zomaar de regels willen overtreden. Hij stelt dat financiële keuzes een belangrijke rol spelen. ‘Dat zijn vaak mensen die gewoon naar hun werk gaan of naar hun studie gaan of uit willen gaan en willen bezuinigen, want ze willen ook nog wat te drinken hebben.’

In het gesprek wordt benadrukt dat mensen soms moeten kiezen tussen verschillende uitgaven. ‘Die mensen moeten kiezen: of ik betaal het ov of ik betaal een bier.’ Dibi geeft een persoonlijk voorbeeld van zo’n afweging waarin hij het zwartrijden legitimeert. ‘Ik heb dat wel eens gedaan dat ik gewoon dacht van oké, vijf vodka 7Up. Als ik de nachtbus of iets anders niet doe, dan kan ik eentje extra halen.’