“Dit is misschien wel mijn hardste take ever”, zegt Lodik in een video. Daarna volgt haar stelling: “Ik ben van mening dat het hebben van een huisdier, het willen hebben van een huisdier, een koloniale gedachte is. It is rooted in slavery mentality.”

 

 

 

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een bericht gedeeld door Chanel Matil Lodik (@marketingvrouw)

‘Waarom wil je dat het van jou is?’
Lodik vraagt zich in de video hardop af waarom mensen een levend wezen in huis willen hebben. “Waarom wil je dat het van jou is en dat het niet vrij is?”

Aanleiding was een hond die zij buiten aan de lijn zag staan. Dat zette haar aan het denken, zegt ze. “Ze moeten die honden ook aan de lijn hebben als ze ergens lopen. En het is gewoon een levend wezen, wat vrij hoort te zijn.”

Volgens Lodik gaat het niet alleen om honden. Zij noemt ook katten, marmotten en hamsters. “Waarom wil je een levend wezen hebben? Why do you want to own it?” 

Na kritiek paste Lodik de beschrijving bij haar video aan. Ze schreef dat zij “echt andere woorden” had moeten gebruiken dan “geworteld in kolonialisme”. Maar inhoudelijk nam zij haar punt niet terug. “Nu wordt het een semantische discussie over wat eerder was, terwijl mijn punt is dat het willen hebben/houden van levende wezens die vrij horen te zijn, net zo raar is als eigenaar willen zijn van een mens.”

Eerder ruzie met BIJ1
Lodik is geen onbekende in links-activistische kring. Vorig jaar raakte zij verwikkeld in een conflict met BIJ1. Zij had zich kandidaat gesteld voor het lijsttrekkerschap, maar werd uiteindelijk niet aan de leden voorgelegd.

Volgens Lodik had zij de volledige sollicitatieprocedure doorlopen, inclusief motivatie, gesprekken en presentatie. Toch werd zij niet voorgedragen. Zij tekende beroep aan en sprak van een schending van de interne democratie.

“Ik ben formeel in beroep gegaan tegen het besluit om mij niet op te nemen in de voordracht”, zei zij toen. “Dat is niet alleen slordig gecommuniceerd, het is in strijd met het huishoudelijk reglement en een schending van de interne democratie.”

Huisdieren vaker doelwit van links debat
De oproep van Lodik staat niet op zichzelf. De afgelopen jaren kwamen huisdieren vaker onder vuur te liggen in linkse, groene en progressieve discussies.

In 2023 zorgde D66-Kamerlid Tjeerd de Groot voor ophef toen hij in het stikstofdebat ook honden en katten noemde. Volgens hem moeten alle bronnen van natuurschade worden bekeken. “Dan gaat het over de industrie, dan gaat het over de huishoudens. Dat gaat ook allemaal gebeuren. En natuurlijk als er honden zijn, en ook katten, want die willen ook wel eens flink huishouden in de natuur.”

De PVV reageerde fel. Alexander Kops zei dat “D66 knettergek is geworden”. Volgens hem wilde D66 eerst “van de boeren af” en moesten daarna ook honden en katten “eraan geloven”.

Later kwam in klimaatplannen van toenmalig D66-minister Rob Jetten ook het idee van een belasting op huisdieren voorbij. JA21-leider Joost Eerdmans waarschuwde toen dat “er geen taboes meer” leken te zijn en dat gewone levensbehoeften steeds meer tot luxe werden gemaakt.

Klimaatkritiek op de hond
Ook klimaatactivisten richtten zich eerder op huisdieren. In internationale klimaatpublicaties werd vooral de hond genoemd als milieubelastend, vanwege vleesconsumptie en CO₂-uitstoot. Onder meer Greater Good Magazine adviseerde mensen om “af te zien van het nemen van een hond” als manier om de eigen ecologische voetafdruk te verkleinen. De redenering: honden eten vlees, en vleesproductie heeft een hoge milieu-impact.

Ook op Europees niveau kwamen honden en katten in beeld. Het Europees Parlement stemde in met nieuwe regels voor chipregistratie, databanken en strengere controles op handel en fokkerij. Volgens voorstanders gaat het om dierenwelzijn. Critici zien vooral extra bureaucratie en controle.

Ook om islamitische redenen is er kritiek op honden. In het Verenigd Koninkrijk ontstond eerder ophef over een adviesrapport van de aan Labour gelieerde klimaatgroep Climate Cymru, waarin werd voorgesteld om in delen van Wales hondvrije zones in parken en groene gebieden te creëren. Officieel werd dat gepresenteerd als maatregel voor een inclusievere en “antiracistische” samenleving. Critici wezen er echter op dat het voorstel mogelijk samenhangt met culturele bezwaren tegen honden, onder meer onder migranten uit islamitische landen, waar honden als onrein worden gezien. De Welshe conservatief Andrew Davies noemde het voorstel “achterhaalde onzin” en stelde dat zulke ideeën de politiek verder verwijderen van de dagelijkse zorgen van burgers.