„In geen enkel realistisch scenario wil je 56 roedels wolven in Nederland. Dat zijn dan honderden wolven die door ons land lopen op zoek naar voedsel. Dat gaat niet lukken en dat wil ik ook niet”, zegt de VVD-bewindsman tegen De Telegraaf.

De uitspraak is een reactie op onderzoek van Wageningen Universiteit. Daarin werd gekeken naar de ecologische en juridische ruimte voor wolven in Nederland. Volgens de onderzoekers zou een grotere populatie op lange termijn kunnen helpen om inteelt te voorkomen. Gevolgen voor landbouw, recreatie en veiligheid vielen buiten dat onderzoek.

Erkens wil ook wolven over de grens meetellen
Volgens de meest recente cijfers leven er naar schatting veertien roedels in Nederland. In 2025 werden 131 verschillende wolven vastgesteld. Erkens vindt dat Nederland die dieren niet los moet zien van wolven in Duitsland en andere buurlanden.

„Ik ben met mijn Duitse ambtsgenoot aan het onderzoeken of wij de zogeheten staat van instandhouding samen met de buurlanden kunnen vaststellen. De wolven in Nederland lopen ook gewoon over de grens naar Duitsland.”

Volgens hem is het vreemd wanneer Nederland afzonderlijk een grote populatie moet huisvesten terwijl de dieren deel uitmaken van een groter grensoverschrijdend bestand. „Tellen ze net over de grens dan niet mee?”

Die discussie is belangrijk omdat de staat van instandhouding mede bepaalt hoeveel ruimte er juridisch is om wolven te beheren of af te schieten.

Veel gedode dieren in Nederland
Erkens wijst daarnaast op de schade door wolven. De 131 wolven die vorig jaar in Nederland werden vastgesteld, zouden samen ongeveer 3300 dieren hebben gedood. Dat komt neer op gemiddeld ruim 25 slachtoffers per wolf.

Deskundigen wijzen onder meer op de hoge veedichtheid in Nederland. Wolven vestigen zich bovendien geregeld aan de randen van natuurgebieden, waar ook veel vee wordt gehouden.

Voor Erkens is dat een reden om niet alleen over bescherming te praten, maar ook over actief beheer. Dinsdag bespreekt hij dat met de Tweede Kamer. Dan gaat het onder meer over probleemwolven, afschot en de vraag hoe groot de populatie uiteindelijk mag worden.

Felle kritiek op acties rond wolf Bram
Ook de discussie rond wolf Bram speelt daarbij mee. Het dier was betrokken bij meerdere ernstige incidenten en werd uiteindelijk afgeschoten. Dat leidde tot protesten, herdenkingen en juridische procedures.

Erkens heeft weinig begrip voor die reacties. „De wereld staat in de fik, er is van alles aan de hand en tegelijkertijd zijn er mensen in ons land die begrafenissen organiseren voor wolf Bram. Totaal wereldvreemd.”

Ook organisaties die juridische procedures begonnen tegen het afschot krijgen kritiek. „De activistische ngo’s blokkeren al genoeg, maar ook nog procederen tegen regels die gevaarlijke wolvenaanvallen voorkomen is echt een stap verder.”

Erkens erkent dat organisaties het recht hebben naar de rechter te stappen. Tegelijk wijst hij op de kosten voor overheid en ambtenaren. „Het is ieders goed recht om een rechtszaak aan te spannen, maar je moet jezelf wel afvragen waar je mee bezig bent in dit geval.”

Sneller ingrijpen bij probleemwolven
De staatssecretaris voerde eerder dit jaar al strengere regels voor probleemwolven in. Daardoor kan sneller worden opgetreden tegen dieren die een gevaar vormen voor mensen.

Dat besluit zorgde voor politieke kritiek. Onder meer de Partij voor de Dieren vond dat Erkens de Tweede Kamer passeerde doordat de regels al ingingen voordat er een debat was gehouden. De staatssecretaris verdedigde zijn keuze met het argument dat sneller optreden noodzakelijk was.

Provincies reageerden juist positief. Zij dringen al langer aan op meer mogelijkheden om bij gevaarlijke situaties in te grijpen.

Tijdens het debat van dinsdag wil Erkens daarom verder kijken dan alleen incidenten met individuele wolven. Volgens hem moet Nederland bepalen waar de grens ligt. „Moet Nederland zich aanpassen aan de komst van de wolf, of moet de wolf zich aanpassen aan de grenzen van ons dichtbevolkte land? Ik denk dat we de discussie moeten gaan voeren over het actief beheren van deze populatie, zoals ook bij andere diersoorten gebeurt.”