Grafroof door de Staat kent geen grenzen
Er zijn weinig belastingen die zoveel emotie oproepen als de erfbelasting en die de ware aard van onze socialistische heilstaat laten zien. Terwijl de familie afscheid neemt van een vader, moeder of grootouder, valt de blauwe enveloppe van de Belastingdienst namens het collectief al in de bus. Alsof de dood niet erg genoeg is, komt de Staat ook nog even haar onrechtmatige aandeel van de erfenis opeisen. Onrechtmatig omdat er over dat vermogen vaak al tientallen jaren inkomstenbelasting, vennootschapsbelasting, dividendbelasting, overdrachtsbelasting, btw, accijns en box 3-heffing is betaald. Maar voor de roofzuchtige overheid is het nooit genoeg. Jaloezie en afgunst moet bevredigd worden om de massa tevreden te stellen en de volgende verkiezingen te winnen.
De erfbelasting is geen rechtvaardige belasting. Het is een jaloeziebelasting. Een straf op zuinigheid, ondernemerschap en verantwoordelijkheid. Een belasting die niet draait om economische logica, maar om ideologie. De collectivistische gedachte dat (verdiend en eigenhandig, generationeel) vermogen uiteindelijk niet van individuele mensen of families is, maar van de Staat. En alsof dat idee op zichzelf al niet onterecht en goed beschouwd bizar genoeg is, schiet Nederland daarin volledig door. Waar landen als Zweden, Noorwegen, Oostenrijk en Portugal de erfbelasting al hebben afgeschaft, houdt Nederland krampachtig vast aan deze middeleeuwse sterftaks.
