Migratiedebat ontspoort zolang zorgen worden weggezet als onderbuik
Het lijkt waanzin, toch is het lezen in de Volkskrant: een columnist die vanuit Zweden schrijft, maar weigert de belangrijkste politieke les van zijn gidsland te zien. Sander Schimmelpenninck stelde onlangs in zijn column dat de protesten tegen AZC’s en noodopvang, zoals in Loosdrecht en Apeldoorn simpelweg voortkomen uit ‘buitenlanderhaat uit de onderklasse’. Hiermee herhaalt hij de fout van de Zweedse elite: het wegzetten van legitieme zorgen als racisme. Wie zorgen over schaarste reduceert tot vreemdelingenhaat, maakt de sociaaleconomische werkelijkheid onzichtbaar.
Voor veel mensen draait de discussie over asielopvang niet om xenofobie, maar om een heel tastbaar conflict: de verdeling van schaarste. Waar de theoretisch opgeleide bovenlaag asielopvang ervaart als een morele plicht, draagt de praktisch opgeleide klasse de directe maatschappelijke gevolgen van die druk op de basisvoorzieningen. Het is wrang dat een noodopvang in enkele dagen is geregeld, terwijl ingeschreven woningzoekenden al tien jaar op een wachtlijst staan en statushouders vervolgens met voorrang gehuisvest zien worden op een oververhitte huizenmarkt.
