Mark en Hugo begroeven eerlijkheid en transparantie – en daarmee stierf de Wet open overheid een tragische dood
Toen de Wet openbaarheid bestuur (Wob) overging in de Wet open overheid (Woo) moest dat zorgen voor meer actieve openheid en transparantie bij de overheid. Het tegenovergestelde is het resultaat. Want niet alleen het voormalige departement van Mark Rutte doet tegenwoordig aan ‘realtime archiveren’.
Onze voormalig minister-president deed in ieder geval nog de moeite een excuus te verzinnen voor het verdonkeremanen van zijn communicatie: met zijn prehistorische Nokia kon hij alleen maar sms’en en de opslagruimte op het apparaat was beperkt, dus dan kún je ook niet anders dan al je belastend materiaal verwijderen. Eerlijk duurt het langst, maar alleen in theorie natuurlijk. Als de praktijk het niet toelaat, kun je ook niet op je fietsje naar de Phonehouse om een smartphone te kopen. Tenslotte moet het ‘mooiste spel wat er is’ wel gespeeld blijven worden (en we moeten natuurlijk ook geen onverantwoorde uitgaven doen met gemeenschapsgeld). En zoals het een echte grote leider betaamt, doet zijn goed voorbeeld goed volgen. Rutte is inmiddels weg, maar zijn doctrine leeft voort op de Haagse burelen. En daar is inmiddels niemand meer die zich verontschuldigt voor de opgedane trucjes op het schaakbord van het voortdurende duel tussen de overheid en de burger. En dus krijgt het volk nooit meer te zien wat corrupte bestuurders wissen.

















































