Tamar werd in de nacht van 24 op 25 juli 2020 aangereden op de provinciale weg tussen Monnickendam en Marken. Zij was na een ruzie van huis weggelopen. Haar lichaam werd later door twee agenten gevonden in de berm. Ze was toen al overleden.

Auto stond vast, schuld niet
Dat de auto van Jamal T. over Tamar is gereden, stond voor de rechtbank vast. De Mazda 3 werd weken later in Duitsland teruggevonden. Onder de auto werd DNA van Tamar aangetroffen. Ook heeft T. verklaard dat hij die nacht op de weg ergens overheen was gereden.

Maar dat is volgens de rechtbank niet genoeg voor een veroordeling. De rechter vindt niet bewezen dat T. “aanmerkelijk onvoorzichtig” heeft gereden.

Volgens de rechtbank heeft hij mogelijk 2,5 seconden niet goed op de weg gekeken, omdat hij werd afgeleid door navigatie op een telefoon. Dat is volgens de rechter te kort om hem strafrechtelijk verantwoordelijk te houden voor gevaarlijk rijgedrag. Daarbij hoefde T. op die donkere weg geen persoon op de rijbaan te verwachten.

Geen veroordeling voor doorrijden
Ook voor het doorrijden na het ongeval is T. vrijgesproken. De rechtbank vindt niet bewezen dat hij wist of had moeten weten dat hij een mens had aangereden.

T. verklaarde eerder dat hij dacht dat hij over een dier of iets op de weg was gereden. Later stopte hij op een parkeerplaats om de auto te controleren. Volgens hem en zijn inzittenden zagen zij geen duidelijke schade.

Het OM vond dat T. direct had moeten stoppen toen hij iets raakte. De rechtbank gaat daar niet in mee, omdat niet vaststaat dat hij besefte dat sprake was van een aanrijding met een persoon.

Jarenlange strijd van ouders
De vrijspraak komt na bijna zes jaar onzekerheid en juridische strijd. Het OM wilde de zaak aanvankelijk afdoen met een boete van 1500 euro. Die boete werd door T. niet betaald. Voor de ouders van Tamar voelde die afdoening onaanvaardbaar.

Via een Artikel 12-procedure dwongen zij alsnog vervolging af. Daardoor moest Jamal T. uiteindelijk toch voor de rechter verschijnen. Tijdens de strafzaak eiste het OM acht weken cel. Die eis leidde al tot veel onbegrip. Dinsdag bleek zelfs die straf er niet te komen.

Politie verzweeg afkomst dader om 'Wilders-effect' te voorkomen
Daarbovenop kwam later nog een tweede gevoelige kwestie. De moeder van Tamar stelde in het programma Nieuws van de Dag dat de politie haar aanvankelijk had verteld dat het om een Duitser ging. Later bleek dat Jamal T. in Irak is geboren en sinds 2016 in Duitsland woont.

Volgens Tamars moeder werd haar ook uitgelegd waarom die achtergrond niet open was benoemd. “Ze zeiden: we wilden geen Wilders-effect creëren.”

Voor de nabestaanden ging het daarmee niet alleen meer om de juridische vraag of T. strafbaar had gereden. Het ging ook om vertrouwen. Hun dochter was dood, de bestuurder was niet gestopt op de plek van de aanrijding en de zaak werd eerst met een boete afgedaan. Daarna kregen zij volgens de moeder ook nog het gevoel dat de politie politiek gevoelige informatie had weggemoffeld.

De advocaat van T. stelde eerder dat de afkomst van zijn cliënt juridisch geen rol speelt. Maar voor de familie ging het om iets anders: eerlijkheid van de overheid tegenover ouders die hun kind waren verloren.

Veel vragen blijven open
Ondanks de uitspraak blijft een groot deel van de zaak onduidelijk. Het is nog altijd niet bekend hoe Tamar precies op de weg terechtkwam. Eerder ging het OM ervan uit dat zij mogelijk al op de rijbaan lag toen zij werd overreden.

Ook de positie waarin haar lichaam werd gevonden, riep vragen op. Het is niet duidelijk of Tamar na de aanrijding zelf nog naar de berm is gekropen, of dat iemand anders haar daar heeft neergelegd.

Onderzoek leverde geen bewijs op dat T. of een van de andere inzittenden haar lichaam heeft verplaatst. Op het lichaam van Tamar werd geen DNA van hen gevonden.

Verdachte woont in Duitsland
Jamal T. is geboren in Irak en woont sinds 2016 in Duitsland. Hij was die nacht met drie vrienden onderweg naar een camping in Nederland. Zij kenden de omgeving niet. Volgens zijn verklaring haperde de navigatie op de donkere provinciale weg.

Na het incident reden de mannen later terug naar Duitsland. Het OM noemde dat eerder opvallend gedrag, maar de rechtbank ziet onvoldoende bewijs om daar strafrechtelijke conclusies aan te verbinden.

Hard vonnis voor nabestaanden
De uitspraak maakt pijnlijk duidelijk hoe groot het verschil kan zijn tussen rechtsgevoel en strafrecht. Voor de ouders staat vast dat hun dochter is doodgereden en dat de bestuurder niet op de plek van de aanrijding is gestopt. Voor de rechtbank telt vooral of bewezen kan worden dat T. zó onvoorzichtig reed dat hij strafbaar is.

Dat bewijs ontbreekt volgens de rechter. Daarom volgt vrijspraak. Voor de familie van Tamar betekent het vonnis geen antwoord, maar een nieuwe klap. Na zes jaar procederen blijft de dood van hun dochter juridisch zonder schuldige.