Het publieke debat rond het conflict in het Midden-Oosten legt een diepgaande, structurele verschuiving binnen de westerse politieke arena bloot. Van oudsher werd progressief links gezien als de natuurlijke beschermer van minderheden en een trouwe bondgenoot van de joodse gemeenschap in het tijdperk na de Holocaust. Vandaag de dag is dat landschap radicaal veranderd. Links bevindt zich nu in een complexe electorale en ideologische spagaat. Door ruimte te creëren voor het discours van islamitische jihadisten is er een scherpe paradox ontstaan: in het streven naar moreel overwicht en electoraal gewin worden de belangen en de veiligheid van Europese joden in feite gemarginaliseerd.