Regelwoede Brussel riskeert nieuwe handelsoorlogen met vriend en vijand

Verleden week besloot de Europese Commissie om aan Google een boete van 890 miljoen euro euro op te leggen, ditmaal op basis van de nieuwe Europese “Digital Markets Act” (DMA). Het is een zoveelste Europese miljardenboete voor een Amerikaans tech-bedrijf. Opnieuw moet Google geld ophoesten op basis van de zeer bedenkelijke redenering dat het zijn eigen producten niet in zijn eigen winkel zou mogen promoten. Het Europese antitrustbeleid en antitrustpolitiek in het algemeen waren steeds notoir arbitrair en sinds jaar en dag een doorn in het oog van klassiek-liberalen. Een hele industrie van advocaten en economen leeft ervan. EU-boetes op basis van antitrust zijn na jaren rechtspraak echter heel wat voorspelbaarder dan DMA-boetes, die Politico, een Europese Commissiegetrouwe publicatie, omschrijft als “arbitrair tot op zekere hoogte, en niet gespeend van politieke overwegingen.”
Ditmaal komt hier nog een dimensie bij. Het zet de al niet te beste economische relatie tussen de EU en de V.S. weer onder druk. Dat dit gebeurt net nadat de EU het zogenaamde Turnberry-akkoord

























































