Het is bijna tenenkrommend om aan te horen wanneer zowel hamas als linkse hamas-misleide-fanboys (en -girls + alfabet) steeds tetteren en schetteren dat er een ‘ware genocide’ wordt gepleegd door de IDF en “Israël”. Natuurlijk draait ook mijn maag om bij het zien van een 2-, 3- jarig kind in doodsangst, of een gewond kindje. Ik vind dat nooit leuk, ik heb daar echt geen plezier bij. Het is tegen een achtergrond van een in puin gebombardeerde woonwijk een treurige aanblik (en dan druk ik mij zachtjes uit). Niemand is daar immuun voor.