Al ruim twintig jaar echter, zo ongeveer bij de opkomst van Pim Fortuyn, zien we een verschuiving  in de voorkeur van het electoraat. Van het politieke midden naar conservatief-patriottisch. Vast staat dat het huidige politieke handwerk de gewone mensen inmiddels de keel uitkomt. “Zum Kotzen” zou een Duitser zeggen. Het ene na het andere – op vormen geselecteerde – fotomodel komt langs om een door opdrachtgevers voorgeschreven en ingestudeerd versje op te zeggen in de microfoons van de ‘democratie’, waarna een kudde overgewaardeerde ‘schaal-82’ ambtenaren onverminderd hun eigen activistische agenda uitrollen. “Want dat is democratisch zo  besloten” heet het vervolgens. Intussen kunnen de burgers in de Europese landen hun boodschappen amper nog betalen en duurt de maand langer dan het salaris toestaat, maar bulkt de schatkist van al voorgenomen ‘subsidies’.