Gisteren was de eerste dag van de Algemene Politieke Beschouwingen (APB). Elk jaar heeft de APB veel weg van een groot politiek theaterstuk, waarin verwijten over en weer vliegen over wat politici volgens elkaar fout hebben gedaan. Tegelijk lijken maar weinig politici bereid om over hun eigen schaduw heen te stappen. Ook dit jaar lijkt het tijdens de APB opnieuw vooral om de poppetjes te draaien. Natuurlijk is politiek voor een deel ook een spel waarin belangen botsen en partijen zich tegenover elkaar positioneren. Maar waar blijft, voorbij die politieke schijn, het echte optimisme? Waar is de duidelijke visie op de toekomst van Nederland? Als dit onze politieke leiders zijn, overtuigt het mij vooralsnog niet. Zeker niet gezien de grote uitdagingen die het komende politieke jaar op ons afkomen.