Laat oorlogshitsende politici zelf vechten in Oekraïne
De Derde Wereldoorlog klopt zachtjes op de deur, en onze politici juichen erom. “Nog meer sancties, nog meer wapens naar Oekraïne, nog meer dood en verderf!” Deze taal is niet alleen hallucinant, maar ook levensgevaarlijk. Want als de oorlog in Oekraïne straks echt escaleert, is er één ding duidelijk: onze politici gaan niet naar het front. Zij blijven op hun pluche, terwijl ze met goed fatsoen nog meer burgers de dood in jagen. Het is pijnlijk en wrang. En dus is er één oplossing: stuur de politici, die zo graag oorlog willen, zelf naar het front.
Nog niet zo lang geleden was het hip en rebels om tegen oorlog te zijn. Denk aan de vredesdemonstraties tegen de Vietnamoorlog in de jaren zestig. Jonge muzikanten maakten liedjes waarin ze de doodsdrift van de politieke elites hekelden. “Jullie verstoppen je in je landhuis, terwijl het bloed van jongeren uit hun lichaam stroomt en in de modder wordt begraven,” zong Bob Dylan in ‘Masters of war’. En Boudewijn de Groot had een Nederlandstalige tegenhanger met ‘Meneer de president’.
