Rode Haan pleegde in de tweede helft van de jaren ’90 talloze aanslagen op bedrijven in de veesector. Vrachtwagens van pluimveetransporteurs gingen in vlammen op in Barneveld en Putten. Een slachthuis in Dedemsvaart werd in brand gestoken. De schade liep in de miljoenen. De actiegroep eiste de aanslagen op in brieven aan persbureaus en regionale kranten.

In die berichten werd geweld tegen dieren als rechtvaardiging gebruikt. “Zolang het geweld tegen weerloze dieren doorgaat, zal de Haan de strijd voortzetten,” stond in een van de boodschappen, geschreven in plakletters. De gewelddadige acties vormden voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD, de voorloper van de AIVD) aanleiding om dierenrechtenactivisme structureel te onderzoeken.

Wie er achter Rode Haan zat, bleef jarenlang een mysterie. Totdat Volkert van der G. op 6 mei 2002 Pim Fortuyn vermoordde. Bij huiszoekingen in zijn woning trof de politie materiaal aan waarmee brandbommen konden worden gemaakt. Daarnaast werd een ogenschijnlijk onschuldig detail gevonden: een set plakletters, identiek aan die uit de Rode Haan-brieven.

Voor oud-inlichtingenman Hanselman is dat geen toeval. “Ik ben ervan overtuigd dat Volkert Rode Haan was,” stelt hij in een interview met De Gelderlander. Een publicatie van kennisinstituut WODC uit 2009 ondersteunt zijn bewering. Daarin staat expliciet vermeld dat in het huis van Van der G. plakletters zijn gevonden die gebruikt werden om brandstichtingen op te eisen. Hanselman verwijst ook naar een AIVD-rapport waarin Van der G. wordt omschreven als een “lone wolf”, iemand die volledig anoniem opereerde. De kans dat hij in zijn eentje verantwoordelijk was voor de aanslagen wordt daarmee aannemelijker.