Op 4 juli was de jonge vrouw alleen op pad met haar Postnord-brommer. Ze verdwaalde even bij een rotonde en merkte niet dat een wit busje haar volgde. Ook toen ze de verkeerde afslag nam, keerde het busje om en bleef haar op de hielen zitten.

Toen ze stopte bij een appartementencomplex om post te bezorgen, greep Asghari zijn kans. In de hal blokkeerde hij de uitgang, trok een mes en dwong haar mee te komen. Het slachtoffer smeekte: “Ik heb een familie! Doe alsjeblieft niets!” Maar onder bedreiging van het mes dwong hij haar in een hoek van het trappenhuis, waar hij haar verkrachtte.

Vlucht en herkenning
Na de aanval rende Asghari naar zijn auto en reed weg. Het slachtoffer wist enkele beheerders te waarschuwen, maar kon aanvankelijk nauwelijks uitbrengen wat er was gebeurd. De politie vond op de plaats delict een pet en ontdekte via bewakingsbeelden dat de verdachte een blauw jack met “Avesta AIK” droeg. Die aanwijzing leidde naar een oud-voetbalteam waarin meerdere Afghanen speelden.

Rechercheurs herkenden Asghari op oude teamfoto’s. Hij woont in Västerås, kwam in 2012 als zogenaamd “onbegeleid minderjarige” naar Zweden en kreeg in 2016 binnen een week het Zweedse staatsburgerschap.

Bekentenis zonder spijt
In zijn verklaring aan de politie gaf Asghari toe dat hij het slachtoffer had gevolgd. “Ze is een meisje en ze is mooi,” zei hij. Hij omschreef hoe hij haar meerdere straten lang achtervolgde tot hij zijn kans zag. Hoewel hij zei dat hij zich “slecht” voelde, overwoog hij vooral zelfmoord — niet vanwege spijt jegens het slachtoffer.

Asghari wordt aangeklaagd voor zware verkrachting. Door zijn Zweedse nationaliteit kan hij, ongeacht de uitkomst van de rechtszaak, niet worden uitgezet. Dat punt zorgt in Zweden voor stevige discussies over het naturalisatiebeleid en de bescherming van de samenleving tegen gevaarlijke criminelen.