Burgers betalen de prijs voor de WEF-illusies van onze overheid
De afgelopen jaren zijn in Nederland talloze ‘duurzame innovatieprojecten’ opgetuigd met flinke overheidssubsidies. Deelscooters, deelauto’s, windparken en kweekvlees werden gepresenteerd als toekomstmodellen, geïnspireerd door internationale duurzaamheidsagenda’s zoals die rond het World Economic Forum circuleren. Steeds blijkt hetzelfde patroon: zolang de subsidie loopt, kan het project vooruit. Maar zodra die wegvalt, komt er een faillissement en blijft de rekening liggen bij gemeenten en belastingbetalers.
Terwijl in Davos de champagneglazen klinken en panelleden elkaar bevestigen in slogans als “You’ll own nothing and be happy”, liggen elders de brokstukken van diezelfde droom op straat. Letterlijk. In de Noord-Hollandse gemeente Hollands Kroon blijft de belastingbetaler zitten met een rekening van ruim zes ton na het faillissement van deelscooterbedrijf Go Sharing. Duizenden elektrische scooters, ooit gepresenteerd als hét duurzame alternatief voor de auto, staan nu nutteloos opgeslagen. Onverzekerd. Beschadigd. Brandgevaarlijk. Wat resteert is geen groene toekomst, maar een dure les in wensdenken.
