De PvdA is jarig, maar de sociaal democratie is morsdood

De Partij van de Arbeid, PvdA, bestaat tachtig jaar. Hoera! We vieren feest! Of toch niet, want de sociaal democratie is morsdood, ondanks het ronkende verhaal van oud minister Jan Pronk, PvdA, dat de sociaal democratie leeft onder jongeren als nooit tevoren. Geloof hem niet. GroenLinks heeft een overname gepleegd.
De PvdA bestaat niet meer en wordt niet gemist. Rob Oudkerk horen we er niet meer over. Kabinet Jetten heeft de schop in de grond gezet om de sociaal democratie te begraven. Realisme kan ze niet ontzegd worden in dat opzicht. Het uitgangspunt is een vergrijzende bevolking, een lage productiviteit, een krappe arbeidsmarkt en sociale zorg die snel toeneemt. Die realiteit moet onder ogen worden gezien en met passende maatregelen geconfronteerd worden zonder dat de staatsschuld en het begrotingstekort de pan uit rijzen. Dit kabinet doet dat en hulde hiervoor.
De coalitie hamert op haar “uitgestoken hand”. Maar vakbonden en oppositie reageren geschokt. Het eigen risico gaat niet omlaag maar van 385 euro naar 460 euro in 2027. Sinds 2016 bedraagt het eigen risico 385 euro per jaar ondanks een wettelijke koppeling waardoor het zou meestijgen met zorg uitgaven. Het eigen risico is in de loop der jaren door inflatie goedkoper geworden dus terecht dat er nu gecorrigeerd wordt. Het voorkomt een sterke premiestijging. Een hogere premie zorgt voor een hogere zorgtoeslag en 350 miljoen is er voor chronisch zieken zodat hier enige compensatie plaatsvindt.De tweede grote financiële ingreep is dat ouderen langer thuis moeten blijven wonen en minder naar het verpleeghuis gaan. Dit moet 1 miljard opleveren. De rol van de overheid wordt beperkt voor huishoudelijke hulp voor mensen met een zware beperking. Dit levert 435 miljoen op. Gemeenten krijgen ruimte voor maatwerk en de regeling krijgt de vorm van een vangnet. De derde grote financiële ingreep betreft de AOW. Dat wordt een heet hangijzer. De vakbonden gingen er in het pensioenakkoord eindelijk mee akkoord dat de AOW-leeftijdverhoging werd afgezwakt van een een-op- een naar tweederde van de levensverwachting. De coalitie breekt dat eenzijdig open door die toezegging per 2033 van tafel te vegen. “Een vertrouwensbreuk” vinden vakbonden en oppositie. Dat is het ook, maar geen enkele afspraak is voor eeuwig met name als de omstandigheden veranderen. En dat doen ze heftig. De vierde grote financiële ingreep betreft het versoberen van de WW per 2028. De coalitie wil hier bezuinigen en mensen sneller aan het werk zetten via 35 regionale werkcentra waar werkzoekenden aan één loket worden geholpen. Ook komt er een “leerrekening” voor elke werkzoekende voor opleiding of herscholing. De arbeidsmarkt is nog steeds krap. Dat is opmerkelijk want we hebben over de decennia miljoenen immigranten binnengelaten, maar de arbeidsmarkt blijft krap. Dit is een bewijs dat de kwaliteiten van de immigranten - het aanbod - niet aansluit bij de vraag. Maar dat weten we al zo lang. Jan van de Beek: “een immigrant kost 800.000 euro per persoon. Wat we missen is dat het bed, bad, brood, huis loket voor immigranten gesloten wordt. Besparing circa 25 miljard per jaar. Dat zou het vijfde financiële ingreep moeten zijn, maar dat realisme ontbreekt helaas nog.
















































