Die mogelijke krimp heeft te maken met het verwijderen van oude turbines. Veel kleine en verouderde windmolens verdwijnen, terwijl daar nauwelijks nieuwe projecten tegenover staan. Daardoor groeit de sector nauwelijks meer.

Volgens de RVO is de belangrijkste oorzaak de onzekerheid rond regelgeving. In 2021 werden de oude landelijke regels voor windparken vernietigd door de rechter. Sindsdien werkt de overheid aan nieuwe normen, maar daar is nog altijd geen duidelijkheid over. Gemeenten en provincies mogen in theorie nog steeds vergunningen afgeven. Toch gebeurt dat in de praktijk weinig. Veel lokale overheden lijken te wachten op landelijke afspraken vanuit Den Haag.

Ook binnen de sector groeit de frustratie. Jan Vos zegt hierover tegen de NOS: ‘De lage groei in 2025 en de dreigende krimp in 2026 laten zien wat er gebeurt wanneer werkbare regels ontbreken.’ De windsector wil vooral duidelijkheid over geluidsoverlast en zogenoemde slagschaduw van turbines. Minder populair is het idee van een vaste afstandsnorm tussen windmolens en woningen.

Naast de onduidelijke regels spelen nog andere problemen. Volgens de RVO worden projecten regelmatig aangevochten bij de rechter. Ook het overvolle stroomnet zorgt voor vertraging. Daarnaast claimt Defensie steeds meer ruimte, wat nieuwe locaties voor windmolens beperkt. Daardoor wordt het steeds moeilijker om geschikte plekken te vinden voor nieuwe windparken.

Ook financieel staat de sector onder druk. Door de snelle groei van zonne- en windenergie ontstaat er steeds vaker een overschot aan groene stroom. Op zulke momenten zakt de stroomprijs naar nul of zelfs daaronder. Voor windparken betekent dat minder inkomsten. Tegelijk stijgen de kosten voor materialen en bouw. Daardoor wordt het lastiger om nieuwe projecten rendabel te maken.