De veroordeelden zijn Hadi Khangheshlaghi (25) en Armin Takhfifi (26), beiden woonachtig in het Britse Stockport. De rechtbank in Manchester legde hun dinsdag 10 november ieder vijftien jaar cel op. Een jury had hen op 30 september al schuldig bevonden aan verkrachting. Het misdrijf vond plaats in november 2019, toen de mannen 18 en 19 jaar oud waren.

Meisje werd naar slaapkamer gebracht
Het slachtoffer was met een vriendin naar Manchester gekomen. Ze bezochten een feest in een Airbnb-woning, georganiseerd door mannen die de vriendin via de universiteit kende. Vooraf hadden de organisatoren herhaaldelijk aangedrongen op haar komst en gevraagd of ze andere meisjes wilde meenemen.

Op het feest gebruikten de bezoekers alcohol en cannabis. Het 17-jarige meisje werd vervolgens zo suf dat ze nauwelijks nog kon bewegen. Volgens de rechtbank maakten Khangheshlaghi en Takhfifi misbruik van haar toestand. Ze namen haar mee naar een slaapkamer, kleedden haar uit en verkrachtten haar.

De mannen filmden wat ze deden, trokken aan haar haren en scholden haar uit. Aanklager Richard Littler zei dat ze wisten hoe kwetsbaar en weerloos het meisje was. Ze had volgens hem nauwelijks de kracht om zich te verzetten.

Vriendin probeerde verkrachting te stoppen
Een vriendin van het slachtoffer kwam tijdens de aanval de slaapkamer binnen. Ze zag wat er gebeurde en riep dat het meisje veel te dronken was. De mannen stopten echter niet. Nadat de vriendin de kamer had verlaten, versperden ze de deur en gingen ze verder.

De vriendin wist later opnieuw binnen te komen. Het slachtoffer werd pas wakker toen er water in haar gezicht werd gegooid.

Rechter Tom Gilbart sprak de veroordeelden rechtstreeks aan op hun gedrag. "Dit was een vernederende en onterende ervaring. Het slachtoffer huilde, maar jullie lachten en behandelden het als een grap", zei hij.

Op camerabeelden was te zien hoe het meisje na afloop het gebouw verliet. Ze trilde en huilde. Een medisch onderzoek wees later op inwendig letsel en verwondingen. Ook werd DNA van beide mannen aangetroffen op haar ondergoed.

Jarenlang ontkend
De mannen hielden tijdens het politieonderzoek vol dat ze niets strafbaars hadden gedaan. Takhfifi beweerde dat er sprake was van wederzijdse instemming. Khangheshlaghi ontkende aanvankelijk zelfs seksueel contact met het meisje te hebben gehad. Tijdens het proces veranderde hij zijn verklaring en stelde hij alsnog dat het contact vrijwillig was geweest.

De jury geloofde hun verhaal niet. Volgens de rechter kwamen de videobeelden overeen met de verklaring van het slachtoffer en spraken ze de lezing van de verdachten tegen.

Na de verkrachting had Khangheshlaghi bovendien contact opgenomen met het meisje in een poging haar ervan te weerhouden aangifte te doen.

De rechter stelde vast dat beide mannen weinig inzicht toonden in de ernst van hun daden. Khangheshlaghi liet volgens hem geen berouw zien. Takhfifi bleef zijn schuld ontkennen. De rechtbank beschouwt beiden als personen die een groot risico op ernstige schade voor anderen vormen.

Slachtoffer: leven blijvend veranderd
Het meisje heeft jarenlang ernstige psychische gevolgen ondervonden van de verkrachting. In een slachtofferverklaring vertelde ze dat haar gevoel van veiligheid, zelfstandigheid en eigenwaarde is aangetast.

"Plotseling stond de wereld zoals ik die kende op zijn kop. Ik was pas zeventien jaar oud", verklaarde ze. "Ik heb het gevoel dat niets de schade en de gevolgen van zo'n traumatische gebeurtenis ooit helemaal kan herstellen. Maar ik ben blij dat er in deze zaak recht is gedaan."

Ook vertelde ze dat de gevolgen veel verder reiken dan de avond waarop het misdrijf plaatsvond. "Ik kan niet zomaar terugkeren naar de persoon die ik daarvoor was."

Rechercheur Mike Taylor van de politie van Greater Manchester prees haar doorzettingsvermogen. Volgens hem heeft het slachtoffer tijdens het langdurige onderzoek en de rechtszaak grote moed getoond.

Mogelijke uitzetting na celstraf
Khangheshlaghi en Takhfifi hebben geen Britse nationaliteit, maar beschikken wel over een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Rechter Gilbart wees erop dat zij na hun vrijlating mogelijk in aanmerking komen voor automatische uitzetting. Daarover is nog geen definitief besluit genomen.

De mannen moeten minimaal twee derde van hun gevangenisstraf uitzitten voordat zij eventueel voor vervroegde vrijlating in aanmerking komen.

De veroordeling volgt bijna zeven jaar na de verkrachting. Volgens de rechtbank werd de rechtszaak mede vertraagd door de ernstige psychische gevolgen voor het slachtoffer. Met de uitspraak komt er een einde aan een langdurig strafproces, al benadrukt het slachtoffer dat zij de gevolgen van die nacht nog dagelijks met zich meedraagt.