Het AstraZeneca-vaccin tegen COVID-19 is in meerdere gevallen in verband gebracht met ernstige bijwerkingen, waaronder bloedklonters en hersenbloedingen. Volgens rechtbankstukken erkent AstraZeneca dat het vaccin in zeldzame gevallen dergelijke bijwerkingen kan veroorzaken. Inmiddels lopen er 75 claims tegen het bedrijf, waarbij sterfgevallen en ernstige gezondheidsproblemen worden genoemd.

De huidige compensatieregeling, de Vaccine Damage Payment Scheme (VDPS), biedt een eenmalige uitkering van 120.000 pond (ongeveer 140.000 euro) aan mensen die voor 60 procent of meer gehandicapt worden bevonden door vaccinatieschade. Uit gegevens blijkt echter dat 391 claims zijn afgewezen omdat slachtoffers volgens het huidige systeem niet “gehandicapt genoeg” waren, ondanks medische bevestiging van schade door het vaccin.

Kritiek van slachtoffers
Kate Scott, wiens echtgenoot blijvende hersenschade opliep na een bloedklonter veroorzaakt door het AstraZeneca-vaccin, pleit voor onmiddellijke hervormingen. “Mensen worden afgewezen omdat ze niet genoeg gehandicapt zijn. Dat is absurd,” zegt Scott bij The Telegraph. “Mensen hebben dit vaccin genomen voor het algemeen belang, omdat hen werd verteld dat het veilig was. De overheid moet families goed ondersteunen.”

Volgens Ruth O'Rafferty, medeoprichter van een vaccinatieschadegroep, is het leven van sommige gedupeerden ingrijpend veranderd. "De meeste groepsleden schat zichzelf rond 20 procent van de oude capaciteit. Dat betekent dus dat ze zelden de deur uit kunnen. Ze kunnen geen normale dagelijkse taken uitvoeren. Hun concentratievermogen is erg kort. Dus ze zijn misschien in staat om een uur per dag iets te doen waar hun cognitieve vermogens bij betrokken zijn", vertelt ze bij GB News. "We hebben zelfs mensen met hartfalen omdat bij hen diagnoses zoals myocarditis, pericarditis of beroertes niet snel genoeg zijn gesteld. Ook is er ontzettend veel neurologische schade aangericht."

Slachtoffers bekritiseren vooral de verouderde criteria van de VDPS, die nog dateren uit de Tweede Wereldoorlog en oorspronkelijk bedoeld waren voor amputaties. Ze zijn niet geschikt om complexe neurologische schade te beoordelen.

Kosten versus uitkeringen
Sinds het begin van de pandemie heeft het VK meer dan 25 miljoen pond uitgegeven aan de beoordeling van claims, terwijl slechts 23,4 miljoen pond aan slachtoffers is uitgekeerd. Het National Health Service Business Services Authority (NHSBSA), dat de regeling beheert, erkent dat de processen inefficiënt zijn.

De NHSBSA werkt samen met het ministerie van Volksgezondheid om een triagesysteem te ontwikkelen, waarmee minder ernstige claims sneller kunnen worden afgehandeld.

De aankondiging van de hervorming valt samen met het Britse Covid-onderzoek, waarin het beleid en de impact van de pandemie worden geëvalueerd. Veel slachtoffers hopen dat het onderzoek leidt tot meer erkenning en betere ondersteuning.