Hersteloperatie voor mislukt beleid
In plaats van een solide strategie lijkt dit plan volgens critici een dure poging om de schade van de eerdere Green Deal te herstellen. Als gevolg van het duurzaamheidsbeleid waardoor bedrijven in Europa moeten 'verduurzamen' en de energieprijzen flink zijn doorgeschoten, is de Europese industrie verzwakt, met als gevolg bedrijfssluitingen en verlies van concurrentiekracht.

Het nieuwe plan wordt gepresenteerd als een reddingsboei voor traditionele industrieën. Er komt financiering voor verduurzaming en de ontwikkeling van groene technologieën. Critici vrezen dat het in werkelijkheid een massale herverdeling van belastinggeld is, zonder de fundamentele problemen aan te pakken die bedrijven hebben weggejaagd.

De financiering van het plan rust op de Bank voor industriële koolstofvermindering, met 20 miljard euro uit het EU Innovatiefonds en 30 miljard euro aan vrijwillige bijdragen van lidstaten. Daarnaast wordt het InvestEU-programma hervormd om 25 miljard euro aan privaat kapitaal aan te trekken, naast nog eens 25 miljard euro uit de 'duurzaamheidsmarkt'.

Schijnoplossingen?
Volgens critici verandert dit ingewikkelde systeem niets aan de realiteit: bedrijven blijven afhankelijk van subsidies en kunstmatige bevoordeling in plaats van structurele lastenverlichting.

Europees Commissaris voor Industrie, Stéphane Séjourné, gaf dit in een verklaring ook toe: 'We gaan de logica van overheidsaanbestedingen herzien om criteria als duurzaamheid, veerkracht en Europese voorkeur op te nemen.'

Voorzitter Ursula von der Leyen gaf in Antwerpen toe dat de Green Deal schade heeft veroorzaakt: 'De productiekosten zijn gestegen, vooral voor energie-intensieve industrieën. De vraag naar groene producten is gedaald en sommige investeringen zijn verplaatst naar andere regio’s.'

Toch blijft de Europese Commissie vasthouden aan meer subsidies en compensaties in plaats van de fundamentele energiepolitiek te herzien.