De beslissing volgde op een gewelddadig incident op 12 april. Hashem Abedi, de man achter de aanslag in Manchester Arena, viel drie bewakers aan met kokende olie en zelfgemaakte wapens. Eén cipier liep brandwonden van de derde graad op. De aanval vond plaats in een speciale eenheid waar jihadisten worden geïsoleerd. Toch wist Abedi toe te slaan, en de nasleep legt een ernstig veiligheidsprobleem bloot.

Speurhonden geweerd na klachten
Na de aanval besloten gevangenisbestuurders gehoor te geven aan klachten van islamitische extremisten. Die weigerden zich te laten controleren door speurhonden. Volgens hen zijn honden onrein volgens hun geloof. De directie zwichtte. Geen honden meer bij de controles, maar  volgensThe Sun leidt dit ook tot verontwaardiging.

Zo vindt Mark Fairhurst, voorzitter van de Britse vakbond voor gevangenispersoneel (POA), dit een grote fout. “De honden waren cruciaal om smokkelwaar op te sporen. Nu verliezen we een essentieel stuk gereedschap.”

Ook Robert Jenrick, de Britse minister van Justitie, is woedend: “Schandelijk. We laten terroristen ontsnappen aan basale controles.”

“Religie als wapen tegen gezag”
 Ian Acheson, voormalig gevangenisdirecteur en auteur van een invloedrijk rapport over islamitisch extremisme in gevangenissen, windt er geen doekjes om: “Dit is een laf voorbeeld van zwichten. Extremisten misbruiken religie om het gezag te ondermijnen.” Volgens Acheson zijn bestuurders zo bang voor beschuldigingen van islamofobie, dat ze zich laten chanteren.

De gevolgen zijn ernstig. Zonder speurhonden wordt het lastiger om wapens, drugs of andere smokkelwaar te onderscheppen. En dat terwijl juist die spullen kunnen leiden tot aanvallen zoals die van Abedi.

“Een klap in het gezicht van slachtoffers”
“De inzet van speurhonden is volkomen legaal en in lijn met mensenrechten,” zeggen politiemedewerkers. “De honden zijn neutraal en noodzakelijk.” Maar nu mogen ze niet meer worden gebruikt, omdat de extremisten het niet willen.

Volgens critici betekent dit dat veroordeelde terroristen de macht krijgen in de gevangenis. “Het is een klap in het gezicht van de slachtoffers en het personeel dat elke dag risico’s loopt,” klinkt het uit vakbondshoek.

Alarmerende signalen genegeerd
Het rapport van Acheson uit 2016 waarschuwde al voor deze ontwikkeling. Hij schreef over een “cultuur van toegeven”, waarbij religieuze eisen zwaarder lijken te wegen dan veiligheid. Volgens hem eisen sommige jihadisten inmiddels ook zeggenschap over het eten en de gebedstijden.

In plaats van stevig optreden, krijgen zij steeds meer invloed. De angst om ‘fout’ over te komen weegt zwaarder dan het beschermen van de orde en veiligheid in de cel.

Ook op een andere manier dreigen de trouwe viervoeters uit het straat te worden verbannen wegens de islam. Zo deed een adviesrapport van een milieugroep, gelieerd aan de Britse Labour-partij, vorig jaar veel stof opwaaien. Het document stelt voor om in Wales hondenvrije zones te creëren als onderdeel van de strijd tegen racisme en ter bevordering van een inclusievere samenleving, ontdekte The Telegraph. Dit had mogelijk te maken met de islam, waar honden bepaald niet geliefd zijn.