Europees Parlement onder vuur om betaalde mediacampagnes
Het Europees Parlement ligt onder kritiek vanwege het inkopen van advertentieruimte bij gevestigde media. Volgens Vlaams parlementslid Maurits Vande Reyde worden daarmee politieke boodschappen van parlementsleden uit gevestigde partijen actief verspreid. De artikelen zouden eruitzien als reguliere journalistieke stukken, maar in werkelijkheid bedoeld zijn als promotie. Volgens Vande Reyde gaat het niet om neutrale berichtgeving over het werk van het parlement. Hij stelt dat het in feite om “schaamteloze promo” gaat, verpakt als gewone artikelen. Daarmee ontstaat volgens hem verwarring bij lezers over wat journalistiek is en wat politieke communicatie.
Dit gaat heel erg ver en zouden we nooit mogen aanvaarden. Het Europees Parlement koopt adverentieruimte bij klassieke media om boodschappen van parlementsleden uit klassieke partijen te pushen. Niet zomaar over wat het parlement doet. Wel gewoon schaamteloze promo in de vorm van… pic.twitter.com/nZRCKrpuqY
— Maurits Vande Reyde (@Mauritsvdr) March 14, 2026
De kritiek komt op een moment dat de Europese Commissie inzet op een strengere aanpak van desinformatie. Tijdens een recent bezoek van een Eurocommissaris voor digitale agenda aan het parlement werd volgens Vande Reyde duidelijk gemaakt dat dit een bewuste strategie is. De Commissie wil volgens hem sociale media en vermeende desinformatie tegengaan door meer steun te geven aan gevestigde mediakanalen. Volgens Vande Reyde hoort daar ook het inkopen van advertentieruimte bij, waarbij politieke boodschappen worden verspreid via traditionele media. Hij stelt dat deze aanpak verder gaat dan alleen informatievoorziening. Volgens hem worden politieke standpunten actief gepromoot via mediakanalen die voor het publiek als onafhankelijk worden gezien.
Vande Reyde waarschuwt voor de gevolgen van deze ontwikkeling. Hij noemt de aanpak “niet onschuldig” en ziet parallellen met eerdere periodes waarin politiek en media sterk met elkaar verweven waren.
“De strijd tegen desinformatie wordt steeds meer een terugkeer naar de jaren tachtig. Toen was het doodnormaal dat politici krantenredacties rechtstreeks aanstuurden/afblaften.” Volgens hem ontstaat het risico dat de grens tussen onafhankelijke journalistiek en politieke beïnvloeding vervaagt.
Een specifieke campagne van DPG Media is inmiddels stopgezet. Dat gebeurde volgens Vande Reyde na interne bezwaren vanuit de redactie. Hij spreekt waardering uit voor die beslissing, maar legt de verantwoordelijkheid elders. Volgens hem ligt die bij het Europees Parlement en de politici die dergelijke campagnes hebben goedgekeurd.
De kern van de kritiek richt zich op de rol van gevestigde politieke partijen. Volgens Vande Reyde dragen zij verantwoordelijkheid voor het goedkeuren van deze werkwijze. Hij noemt het een vorm van indoctrinatie en waarschuwt voor de impact op het publieke debat. Volgens hem is dit een ontwikkeling die het vertrouwen in media en politiek kan ondermijnen.
