De demonstranten richtten hun boosheid vooral op het gemeentebestuur en burgemeester Mark Verheijen. Zij vinden dat de komst van 110 mannelijke asielzoekers slecht is gecommuniceerd. Volgens hen zijn inwoners buitenspel gezet en niet betrokken bij de beslissing.
De actie begon rond kwart voor acht en verliep aanvankelijk kalm. Wel werden er leuzen geroepen zoals ‘azc weg ermee’. Ook werd er vuurwerk afgestoken. De frustratie zat vooral in het gebrek aan inspraak en de snelheid van het besluit.
‘Geen inspraak’ en groeiende frustratie
Veel aanwezigen gaven aan zich overvallen te voelen door het besluit. Een demonstrant zei tegenover De Telegraaf: ‘Als er al draagvlak voor de noodopvang zou bestaan, dan heeft Verheijen het met deze eenmansactie in één keer verpest’. Volgens hem is er geen rekening gehouden met de inwoners.
Een ander voegde toe: ‘We zijn gewoon overvallen door het nieuws over de asielzoekers. Waarom hebben we van tevoren geen inspraak gehad? Waarom moest het allemaal zo snel? Zo ga je niet met je inwoners om. Het is een regelrechte schande.’
De aankondiging kwam kort voor het weekend. De gemeente liet weten dat de opvang al enkele dagen later zou starten. Voor veel bewoners kwam dit onverwacht en voelde het als een voldongen feit.
Demonstratie slaat om en ME grijpt in
Later op de avond veranderde de sfeer. Er werd met eieren en vuurwerk gegooid. De situatie verslechterde toen zwaar vuurwerk richting agenten ging. Op dat moment was er nog een bijeenkomst in het gemeentehuis waar omwonenden aanwezig waren.
Burgemeester Verheijen besloot rond kwart over negen in te grijpen. De demonstratie werd beëindigd en de ME ontruimde het gebied. Op dat moment waren er nog enkele honderden mensen aanwezig. Rond tien uur keerde de rust terug.
Zorgen over democratie en inspraak
Onder de demonstranten was ook een inwoner met een Russische migratieachtergrond. Hij uitte zorgen tegenover De Telegraaf over de gang van zaken. ‘Ik ben de dictatuur ontvlucht en kom nu weer in een soort dictatuur terecht. Waar is de democratie in Wijdemeren gebleven? Wordt er niet meer naar ons geluisterd?’
Veel aanwezigen zeiden elkaar te hebben gevonden in hun onvrede. Zij zien het protest als een signaal richting de gemeente. Een van hen zei: ‘We laten nu zien hoe een klein dorp groot kan zijn.’