Hoe komt het dat de zelfbenoemde milieuactivisten in Europa er zo weinig moeite mee hebben om het milieu te vernietigen? Deze tegenstrijdigheid bestaat al tientallen jaren. En hoewel ze nooit subtiel is geweest, is ze op geen enkel moment zo explosief geweest als vandaag. Toch zijn de Europese eco-elites er meesterlijk in geworden om dit te negeren. Voor hen waren windturbines onweerstaanbaar geworden: pompeuze, opzichtige symbolen van morele deugdzaamheid die aan ieders onwillige ogen werden opgedrongen. Er was iets totemistisch, liturgisch, aan die stalen monsters. Het duurde niet lang voordat het ene na het andere land in Europa ze accepteerde als profeten van een betere, schonere en groenere toekomst.