Aanleiding is de situatie in Noord-Brabant. Daar dreigen vijf pluimveehouders hun natuurvergunning kwijt te raken na langdurige procedures en handhavingsverzoeken van MOB. Dat leidde eerder al tot een Woo-verzoek naar de contacten tussen de Brabantse provincie, Vollenbroek en aan hem verbonden organisaties. Nu wil FVD weten of ook in Overijssel dergelijke contacten bestaan.

‘Met welke frequentie?’
Fractievoorzitter Remco Roelofs heeft hierover een reeks schriftelijke vragen ingediend. „Zo ja, kan het college van GS aangeven in welke dossiers, gremia en met welke frequentie dit contact plaatsvindt?”, vraagt hij over eventuele bestuurlijke of ambtelijke contacten met MOB en Vollenbroek.

De partij wil daarmee niet alleen weten óf er gesprekken zijn geweest, maar ook waarover. De vragen gaan onder meer over vergunningverlening, handhaving en stikstofbeleid.

Ook eventuele betalingen moeten volgens FVD openbaar worden gemaakt. „Ontvangt de provincie facturen van MOB, of van derden namens MOB, voor advies, procesbegeleiding of anderszins? Zo ja, om welke bedragen en om welke dossiers gaat het?”

Uit de stukken blijkt niet dat Overijssel daadwerkelijk dergelijke facturen ontvangt. FVD vraagt het provinciebestuur juist om daar duidelijkheid over te geven.

Wat in Brabant gebeurt, mag Overijssel niet overkomen.

Vijf kippenboeren dreigen hun vergunning te verliezen na een handhavingsverzoek van actiegroep MOB (Vollenbroek).

FVD Overijssel stelt vragen: heeft MOB ook invloed in onze provincie? Wordt hetzelfde hier voorbereid? pic.twitter.com/gTb3Y6DcOR

— FVD Overijssel (@Overijssel_fvd) August 19, 2026

Zorgen na Brabantse vergunningen
De vragen hangen nauw samen met de situatie van vijf pluimveehouders in Noord-Brabant. Hun vergunningen waren onherroepelijk, maar worden na juridische procedures opnieuw beoordeeld.

Roelofs vreest dat zo'n aanpak ook elders gevolgen kan krijgen. „Voor het eerst in Nederland dreigt hiermee een provincie de onherroepelijke vergunning van een legaal, volgens de regels functionerend bedrijf in te trekken”, stelt hij over de Brabantse zaak.

FVD spreekt van een risico voor de rechtszekerheid van ondernemers. „Als een provinciebestuur op verzoek van één actiegroep legaal verkregen vergunningen ongedaan kan maken, ondermijnt dat de betrouwbaarheid van de overheid als vergunningverlener.”

Volgens Roelofs raakt dat ondernemers die juist op basis van eerder overheidsbeleid investeringen hebben gedaan. „Het raakt in de kern het eigendomsrecht van ondernemers die jarenlang, vaak op uitdrukkelijk verzoek van diezelfde overheid, hebben geïnvesteerd in emissiereductie en verduurzaming.”

Kan dit ook in Overijssel?
FVD wil daarom weten of het Overijsselse provinciebestuur onder vergelijkbare omstandigheden eveneens een definitieve vergunning zou kunnen intrekken. „Onder welke concrete voorwaarden zou het college hiertoe wel, en onder welke voorwaarden nadrukkelijk niet, besluiten?”, vraagt Roelofs.

Daarnaast wil hij dat Overijssel zich uitspreekt over de bredere juridische gevolgen van de Omgevingswet. Die wet biedt mogelijkheden om vergunningen onder bepaalde omstandigheden alsnog aan te passen of in te trekken.

Volgens FVD kan dat botsen met de rechtszekerheid van ondernemers die jarenlang op zo'n vergunning hebben vertrouwd. De partij vraagt het college daarom of het die zorgen deelt en, zo ja, of Overijssel ze bij het Rijk en het Interprovinciaal Overleg onder de aandacht wil brengen.

Eerder al vragen over invloed Vollenbroek
De discussie speelt niet alleen in Overijssel. Eerder werd in Noord-Brabant een Woo-verzoek ingediend om alle contacten tussen de provincie en MOB openbaar te krijgen. Daarbij wordt gevraagd om onder meer e-mails, appberichten, agenda's, interne notities en gespreksverslagen. Directe aanleiding daar waren eveneens de vijf pluimveebedrijven waarvan de natuurvergunning onder druk staat.

Ook in Utrecht kwamen eerder contacten tussen MOB en het provinciebestuur aan het licht. Daar bleek dat de organisatie overleg voerde over verschillende beleids- en vergunningendossiers. Provincies benadrukken daarbij doorgaans dat gesprekken met maatschappelijke organisaties onderdeel zijn van de normale beleidsvorming.

MOB zelf schrijft in jaarverslagen eveneens dat het gesprekken voert met overheden, politici en bedrijven. Vollenbroek heeft eerder gezegd dat juridische procedures daarbij soms dienen om partijen aan tafel te krijgen.