De hogere regionale rechtbank in München oordeelde donderdag dat sprake is van een uitzonderlijk ernstig misdrijf, melden Duitse media. Daarom stelde de rechtbank ook de "bijzondere zwaarte van de schuld" vast. Daardoor wordt een vervroegde vrijlating na vijftien jaar gevangenisstraf aanzienlijk moeilijker.

Religieus motief
Volgens de rechtbank handelde de uit Afghanistan afkomstige man uit religieuze overtuiging. Voorzitter Michael Höhne zei dat Farhad N. willekeurige mensen in Duitsland wilde aanvallen als reactie op de situatie in islamitische landen. 

"Daarmee wilde de verdachte een daad verrichten die God welgevallig is en tegenover Allah, zichzelf en zijn familie bewijzen dat hij een goede moslim is", aldus de rechter.

De rechtbank stelde vast dat de verdachte doelbewust op de demonstranten inreed. De plaats van de aanslag veranderde volgens Höhne in "één groot puinveld" over een breedte van twaalf meter en een lengte van 23 meter.

Twee doden en tientallen gewonden
De aanslag vond plaats tijdens een demonstratie van de Duitse vakbond ver.di in februari 2025. Farhad N. reed van achteren met zijn auto de stoet in. Een vrouw en haar tweejarige dochter overleden korte tijd later aan hun verwondingen. Nog eens 23 mensen raakten gewond. 

De rechtbank veroordeelde de man wegens twee moorden en 23 pogingen tot moord.

Openbaar Ministerie krijgt gelijk
Met het vonnis volgde de rechtbank de eis van de federale aanklagers. Zij stelden tijdens het proces dat de aanval volledig was gericht op het doden van zoveel mogelijk mensen.

"De aanval was, je moet het zo duidelijk zeggen, gericht op de vernietiging van mensenlevens", aldus het Openbaar Ministerie. Volgens de aanklagers zag de verdachte de aanslag als een daad die overeenkwam met de wil van Allah en als een reactie op het optreden van de Verenigde Staten en andere westerse landen in Gaza en Afghanistan. Ook gevoelens van woede, teleurstelling en verbittering zouden een rol hebben gespeeld.

Advocaten wilden tbs-achtige behandeling
De verdediging pleitte voor een gevangenisstraf van vijftien jaar in combinatie met opname in een psychiatrische inrichting. Volgens de advocaten vertoonde hun cliënt duidelijke kenmerken van hebefrene schizofrenie, een vorm van schizofrenie waarbij vooral het gevoelsleven en het gedrag ernstig verstoord zijn.

De rechtbank ging daar niet in en legde de zwaarst mogelijke straf op.