De bijeenkomst vond plaats op Parliament Hill en werd geleid door parlementslid Dean Allison, meldde Canadese media. Het ging niet om een officiële regeringsenquête en de commissie stelde nadrukkelijk geen medische causaliteit vast.

De Canadese bijeenkomst draaide vooral om ervaringen van mensen die ernstige klachten ontwikkelden na de coronavaccinatie. Ook nabestaanden en klokkenluiders kwamen aan het woord.

Vijftig getuigen in Ottawa
De Allison Inquiry vond van 8 tot en met 11 september plaats. Van de ruim 1.400 mensen die zich hadden aangemeld, werden ongeveer vijftig getuigen geselecteerd. Zij vertelden over ernstige gezondheidsproblemen die zij zelf in verband brengen met coronavaccinatie. 

Achter die cijfers gaan ingrijpende persoonlijke verhalen schuil. Zo vertelde voormalig atlete Julie Ivan dat zij na een Moderna-injectie last kreeg van brandende en gevoelloze voeten. Ook verloor ze de fijne motoriek in haar handen en werd bij haar hersenletsel vastgesteld.

Ook Jasmeet Grewal getuigde. De voormalige professionele danser belandde na vaccinatie zes maanden in het ziekenhuis. Hij kan inmiddels niet meer lopen en krijgt eten en drinken via een voedingssonde. Artsen bestempelden zijn klachten aanvankelijk als psychologisch. Zijn aanvraag bij het Canadese vaccin-schadeprogramma werd afgewezen.

Twaalf beroertes en agressieve kanker
Een ander aangrijpend verhaal kwam van Vienna Demeduk. Zij vertelde dat ze kort na haar vaccinatie haar gezichtsvermogen verloor en op de intensive care belandde na een beroerte. Daarna volgden meerdere bloedstolsels, hersenbloedingen en uiteindelijk meer dan twaalf beroertes. Waar ze vóór de vaccinatie regelmatig hardliep, kan ze nu niet meer zonder stok.

Michelle Worton, die in de zorg werkte, vertelde dat zij na vaccinatie ernstige neurologische en auto-immuunklachten kreeg en in een rolstoel belandde. Om een hersenoperatie in de Verenigde Staten te kunnen betalen, verkocht ze naar eigen zeggen al haar bezittingen. De behandeling kostte ruim 300.000 dollar. Vorig jaar deed zij haar verhaal bij NieuwRechts. 

Ook verschillende nabestaanden kwamen aan het woord. Nicole Maurier vertelde over haar 27-jarige dochter Abigail. Volgens haar wilde Abigail aanvankelijk geen vaccin nemen, maar vreesde ze haar baan kwijt te raken als ze weigerde. Na de vaccinatie werd kanker vastgesteld. Haar moeder vertelde dat een tumor in korte tijd extreem snel groeide. Na chemotherapie raakte Abigail in coma en overleed ze.

James Freeland vertelde dat zijn moeder twee dagen na haar tweede vaccinatie overleed. Volgens hem kwam er nooit duidelijkheid over de precieze doodsoorzaak en werd geen autopsie uitgevoerd. Binnen een etmaal na haar overlijden kreeg hij haar as mee.

‘Niet serieus genomen’
Een terugkerend thema tijdens de hoorzitting was dat getuigen zich niet gehoord voelden door artsen of instanties. Sommigen verklaarden dat medische professionals hun klachten niet aan vaccinatie wilden koppelen of geen duidelijke verklaring konden geven. Anderen kregen geen compensatie via officiële regelingen. De organisatoren van de Allison Inquiry wilden juist die ervaringen verzamelen en openbaar vastleggen.

In de eerder verzamelde getuigenissen komt dat patroon meerdere keren terug: ernstige klachten, langdurige medische trajecten en frustratie over instanties die volgens betrokkenen geen duidelijk antwoord geven.

Geen officiële Canadese staatsenquête
De naam Allison Inquiry kan de indruk wekken dat Ottawa zelf een parlementaire enquête heeft ingesteld. Dat is niet het geval. Het initiatief kwam van parlementslid Dean Allison en werd georganiseerd met een aparte non-profitorganisatie. Andere parlementariërs en senatoren konden deelnemen, maar de federale regering gaf geen opdracht voor het onderzoek en Health Canada trad niet als getuige op.

De waarde van de bijeenkomst lag daardoor vooral in het verzamelen van getuigenissen. De Inquiry deed geen formele uitspraak over de vraag of afzonderlijke ziektegevallen daadwerkelijk door vaccinatie zijn veroorzaakt.

Nederland koos andere aanpak
Dat levert een opvallend contrast op met Nederland. De parlementaire enquêtecommissie Corona hield van eind mei tot 10 september openbare verhoren. Een volledige verhoorweek draaide daarbij om vaccinaties en het coronatoegangsbewijs. Onder anderen voormalige bewindslieden, ambtenaren en betrokken deskundigen kwamen aan het woord.

Maar de commissie organiseerde geen aparte openbare verhoorronde waarin mensen die zichzelf als slachtoffer van vaccinatieschade beschouwen hun persoonlijke ervaringen konden vertellen.

In Canada kregen juist die verhalen vier dagen lang het podium. Daardoor werd de discussie daar niet alleen gevoerd over beleid, cijfers en instituties, maar ook over de mensen die zeggen dat hun leven na vaccinatie ingrijpend veranderde.