In de praktijk is dit een dilemma waar ik in mijn boek Voor vrijheid dus tegen islamisering voor waarschuw. Door de massale moslimimmigratie komen we immers terecht in een scenario waarbij we nog slechts de keuze hebben tussen de pest en de cholera.

De pest zijnde het opgeven van onze eigen democratische en vrijheidsminnenden waarden voor wat meer veiligheid (en minder islamisering); de cholera zijnde het strikt en principieel handhaven van onze eigen democratische en vrijheidsminnenden waarden, die dan ook door moslimfundamentalisten kunnen en zullen worden misbruikt om onze samenleving te islamiseren, waardoor die democratische en vrijheidsminnende waarden de facto evenzeer verdwijnen (wat nu reeds in een zekere mate het geval is in heel wat geïslamiseerde wijken in West-Europa).

De ellendige conclusie is dus dat wanneer, in eerste instantie via aanhoudende moslimimmigratie, de islam ergens wortel kan schieten, de samenleving hoe dan ook onvrijer zal worden, zij het door de islam zelf, zij het door de reactie ertegen. Dat toont ook de geschiedenis van het Midden-Oosten en grote delen van Afrika en Azië aan. Kijk maar naar de historische islamisering van landen als Iran, Libanon, Algerije, Egypte, Indonesië, Pakistan...

In de praktijk krijg je uiteindelijk landen die: ofwel een mix zijn van een (min of meer) seculier tiranniek regime en sterke (politieke en maatschappelijke) onderdrukkende islamiserende krachten, met uiteraard ook clashes/burgeroorlogen tot gevolg; ofwel een mix van een theocratisch-islamitisch regime (sharia) en hevige (politieke en maatschappelijke) seculiere, soms ook tirannieke krachten. Alleszins dus vér weg van een vrije, stabiele en democratische samenleving, en dus ook ver weg van een welvarend land. De evidente slotconclusie is en blijft dus: hou de islam uit uw land, doe zoals Hongarije of Japan.

Israël en Palestijnen
Hoe is dit nu van toepassing op Israël-'Palestina'? Jihadi's en talloze orthodoxe moslims kijken naar Israël zoals ze naar ons (Europa, het Westen) kijken: als 'dar al-harb', huis van de oorlog dat moet worden veroverd/geïslamiseerd.

Over de stichting van Israël kan veel worden gezegd, maar dat geldt ook voor die van de Arabische buurlanden (Jordanië, Syrië etc.), en mocht Israël geen niet-islamitisch staatje zijn, dan werd er door de oemma (wereldwijde moslimgemeenschap) echt niet zo'n probleem van gemaakt. Dan hoorde je niet de genocidale leus 'From the river to the sea, Palestine will be free', die betekent: drijf de Joden in de zee, vernietig Israël.

PLO-leider Zuhair Mohsen gaf in dat verband het volgende toe: "Tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen bestaan er geen verschillen. Wij zijn één volk. (...) Alleen maar om politieke redenen onderschrijven wij zorgvuldig onze Palestijnse identiteit, die er slechts is om tactische redenen. Het is een nieuw middel om de strijd tegen Israel voort te zetten."

De Palestijnen hebben de afgelopen 75 jaar ettelijke malen een serieuze kans gehad om een eigen, onafhankelijke staat te hebben (o.a. in 1948 zelf), maar telkens weer nam het jihadistische 'From the river to the sea'-denken de bovenhand (de 'dar al-islam' versus de 'dar al-harb').

Ik vind dit oprecht erg voor de vele (piepjonge) Arabieren in die regio die, met de Koran in de hand, werden en worden geïndoctrineerd met de idee dat ze 'Palestijnen' zijn, dat de Joden het kwaad zijn in de wereld en dat ze alleen voorspoed zullen kennen als Israël vernietigd en geïslamiseerd tot een tweede Gaza/Westbank. De toenmalige Israëlische premier Golda Meir zei treffend: "Peace will come when the Arabs will love their children more than they hate us."

De waarheid is dat als de oemma het genocidale antisemitisme en jihad-principe laat varen en de wapens neerlegt, er vrede en stabiliteit zal zijn; legt daarentegen Israël de wapens neer (en schakelt het de Iron Dome uit), het wordt het van de kaart geveegd. En na Jeruzalem, zo luidt het, volgt Rome.

---------------------------
Sam van Rooy is een Vlaams parlementslid en Antwerps raadslid namens Vlaams Belang. De tekst werd oorspronkelijk geplaatst op zijn X-kanaal. Met zijn toestemming is de tekst gepubliceerd bij NieuwRechts.