De PVV zou, als Nederland een kiesdistrictenstelsel kende, 101 zetels hebben gehaald en dus de absoluut meerderheid hebben gepakt. De PvdA zou op 28 zetels worden gepeild, VVD op 15 en NSC op 6. Andere partijen zouden de Kamer niet zijn binnengekomen.

101 zetels voor de PVV 😁 https://t.co/1XW4LGVMpf

— Geert Wilders (@geertwilderspvv) November 30, 2023

Een kiesdistrictenstelsel, ook wel bekend als een districtenstelsel of meer specifiek als een districtenkiezersstelsel, is een systeem waarin een land of regio is verdeeld in verschillende geografische gebieden, bekend als kiesdistricten. Elk kiesdistrict heeft dan een specifiek aantal zetels in het parlement of een soortgelijk wetgevend orgaan.

In een kiesdistrictenstelsel kiezen de kiezers binnen elk district hun vertegenwoordiger voor het parlement. De kandidaat die de meeste stemmen in een bepaald district ontvangt, wint de zetel voor dat district in het parlement. Dit staat in contrast met een proportioneel vertegenwoordigingsstelsel, waarbij partijen zetels krijgen op basis van het percentage stemmen dat ze in het hele land hebben ontvangen.

Het kiesdistrictenstelsel heeft zijn voor- en nadelen. Enerzijds zorgt het voor directe vertegenwoordiging van specifieke geografische gebieden, waardoor kiezers een nauwere band met hun vertegenwoordigers kunnen hebben. Anderzijds kan het leiden tot ongelijkheden als het gaat om de vertegenwoordiging van verschillende politieke partijen, vooral als de grenzen van de kiesdistricten niet eerlijk zijn vastgesteld.